Rome etappe 11 t/m 15

Rome Dag 15  San Michelle Rivoli Veronese

15 augustus is het een nationale feestdag in Italië, was me daarvan niet bewust maar Daphne, mijn dochter, maakte me erop attent. Uiteraard ook even opgezocht wat dat precies betekent voor de Italianen. Ze noemen het:  Ferragosto. Klik maar op het woord dan weet iedereen vanaf nu wat deze feestdag in Italië betekent. Ook een mooi stukje geschiedenis hangt daaraan vast.
Over geschiedenis gesproken, waar je ook komt en wat je ook leest over steden, burchten enz. aan alles hangt een historisch verhaal. In lang vervlogen tijden was Italië een bakermat van heel veel. Persoonlijk vind ik het jammer dat het economisch niet al te best gaat met dit mooie land, waar dat aan ligt regering, opgelegde eisen of wat dan ook daarvoor is mijn kennis denk ik te gering.
Voor mij is het in ieder geval een feest om hier te fietsen.
Zoals vandaag: Het begint in Trento met bv het Piazza Duomo in het hart van Trento met zijn barokke Neptunusfontein, de huizen met fresco afbeeldingen en het Palazzo Pretoria.

Neptunus fontein in Trento

Ook nog even het stadje Rovereto bezocht met een wirwar van straatjes. Tijdens de 1ste WO is er rond Rovereto vreselijk gevochten tussen Oostenrijkers en Italianen. Vele duizenden soldaten sneuvelden. Op een heuvel buiten de stad is een klok gegoten uit het metaal van de kanonnen en iedere avond slaat deze klok 100 keer ter nagedachtenis.

Klok in Rovereto

Dat is ook Italië waar vele oorlogen hebben gewoed. “ L’Histoire se repete “ zei ene Rousseau ooit en zo zal het helaas wel altijd blijven…….zo jammer terwijl het leven zo mooi kan zijn.

Heb net in Affi een Pizza ( ja alweer ) gehad en op de achtergrond hoorde ik een nummer “The Circle of Life “, gaf toch even een kippenvel moment want daar zit ik dan met al zo veel mooie ervaringen op deze tocht, maar  ook in het verleden. Dan slingeren gedachten alle kanten op . Koesteren zeggen ze weleens.
Ontmoetingen vandaag uiteraard:  met een Nederlands Stel die van plaats naar plaats fietsen, bagage wordt bezorgd, een ouder stel die vorig jaar ook de Kattegatleden, net als ik,  in Zweden hebben gefietst, zij waren helemaal euforisch over de Zweedse bevolking, zo vriendelijk, zo behulpzaam, kan dat alleen maar onderschrijven. Een Duitse jongen die voor het eerst een langere tocht aan het fietsen was, uit Duitsland vertrokken en elke vezel in zijn houding straalde enthousiasme uit. Prachtig om dezelfde gevoelens te delen.

Morgen uiteraard een bezoek aan Verona,  daar trek ik toch wel wat extra tijd voor uit.
Groet aan iedereen die dit leest,

Henry 15 aug 20.20 uur
===========================================================================

Rome dag 14 Naturno San Michelle

Soms wordt je op de één of andere manier afgeleid, in dit geval natuurlijk op de fiets. Vandaag deed de natuur haar uiterste best om haar schoonheid te etaleren. Net na Naturno in de richting van Meran kolkt het water met geweld naar beneden, op de fiets idem dito op een prima maar smal fietspad. Je ogen kunnen maar één kant op kijken, het verstandigste is naar voren op de weg, maar het geweld van het water dwingt je ook om in mijn geval iedere keer naar rechts te kijken. Adembenemende natuur.

De plaats Meran heeft zich door zijn beschutte ligging ontwikkeld tot een prima kuuroord. Zeer sfeervolle stad.
De route vandaag loopt grotendeels via de Südtiroler Weinstrasse, op de heuvels wijnbouw, maar wat je vooral ziet: appel, heel veel appels.

Een zee van appels

Na Meran heft de Etsch nauwelijks nog verval en voordat de rivier “recht”getrokken was overstroomde het gebied veelvuldig.  Moeras bleef achter en de malariamug was een groot probleem.
Bolzana waren we al eens vaker geweest, met Ria maar ook een week met fietsvrienden, voorafgaande aan de Ötztaler Radmarathon. Sinds ik vrijwilliger ben bij Min40celsius, extra interesse voor deze plaats, omdat daar in een museum ene “Ötzi” bewaard wordt. Een 5300 jaar oude mummie, die werd gevonden in het ijs van de Ötztaler Alpen. Ben niet in het museum geweest, teveel gedoe.
Vanaf de Weinstrasse zie je dan opeens de Kaltener See liggen. Ook weer zo’n plaatje.

Het laatste stuk van deze etappe biedt een geweldig uitzicht op de rotswanden links en rechts. Een stukje “vakwerk” van een gletsjer.

Weer een dag, het was wel warm zo rond 14 uur, maar om 15 uur alweer de fiets aan de haak.

Net om de hoek een pizza gehaald, nog effe de was doen en dan alweer op één oor en in gedachten hoor ik Ria zeggen welterusten…Mis haar toch wel een beetje.

Henry 14 aug 20.05 uur
===========================================================================

Rome dag 13: Pfunds Naturno ( Ita)

Prima nachtrust, heel even in de letterlijke slag met een mug, gewonnen, en na ontbijt toch met een beetje kriebels begonnen aan de klim van de Reschenpas. Ik kan nu zeggen dat het een heerlijke, gelijkmatige  klim is. Zo’n 6 km á 7%. Aangekomen bij de Norbertshöhe , een tijdje gesproken met 2 kerngezonde Nederlandse dames die al zo’n 3 weken onderweg waren.
In Nauders even opletten, want daar moet je linksaf, rechtdoor verboden voor fietsers en dan sta je ineens in Italië.

Overigens vanmorgen vertrokken uit Oostenrijk, effe door Zwitserland en dan dus Italië. Je volgt in feite de Claudia Augusta. Een geweldige route langs de Reschensee en Haidersee. Nog even gezocht naar de verdronken toren van Graun, dan had ik beter aan de andere zijde van het meer kunnen fietsen. Het dorp Graun verdween onder water na de aanleg van het stuwmeer. Bevolking werd nauwelijks schadeloos gesteld in 1950, dus die ene overgebleven toren vertegenwoordigt nogal wat leed.
Veel wandelaars en E-Bikers, dus opletten. Zelfs op het fietspad is een waarschuwingssignaal dat je te hard de afdaling in gaat, bijzonder.
Op een gegeven moment kom je via een stadsmuur en poort terecht in Glurns, zeer gezellig en de tijd genomen om rond te kijken.

Glurns


Het uitzicht op het Ortlermassief met de besneeuwde hellingen maakt deze etappe meer dan de moeite waard.
Zo’n 25 km voor Naturno ( eindpunt vandaag ) zo’n half uur met een Nederlands gezin uit Denekamp gesproken. Naast hun deeltijdbaan hebben ze een soort hostel. Op hun bucketlijst stond ook nog een keer een tocht naar Rome en al snel wissel je ervaringen uit. Gezellig, leuk stel.
Heb hen nog gewezen op deze site en bij deze: “Als je dit leest schrijf eens wat in ons gastenboek”.
Heel veel Romaanse en zelfs Karolingische dorpskerkjes zijn nog in oude staat te bewonderen. De arme bevolking had de centen niet omde aan te passen aan de bestaande mode.
Het  Vinschgau is het droogste dal in de Oostalpen,  vandaar al lang geleden de aanleg van de zgn “Waale “, kilometerslangse irrigatiekanalen.

 

Bijzonder is het contrast bij de Vinschgauer Sonnenberg, aan de ene kant een dorre helling aan de andere zijde een groen geheel.
Tot slot Laas, hier wordt marmer van hoge kwaliteit gewonnen. Oa gebruikt voor de militaire begraafplaats Margraten.
Hoewel in Italië wordt hier nog volop Duits gesproken, dit deel behoorde vroeger toe aan Oostenrijk. Maar na het verdrag van Saint-Germain na de 1ste W.O. werd dit deel aan Italië toegevoegd. Ook zo’n donkere bladzijde in de wereldgeschiedenis.
OK. We zijn weer bijgepraat, op naar meer
Henry 13 Aug 20.30 uur

===========================================================================

Rome Etappe 12: Telfs Pfunds

Deze nacht werd ik verrast door een geweldig vuurwerk: “Donner und Blitz”, verlichtten mijn kamer. Mooi spektakel geregeld door moedertje natuur. Rond 08.15 op de fiets en dat de natuur weer flink had toegeslagen, ( misschien is ze wel boos omdat wij er zo slordig mee omspringen ) bleek ook nu weer onderweg.
De route voerde langs de onstuimige Inn, een eldorado voor rafters, iets wat we tijdens de survival periode vaak met de survivalgroep Gendringen hebben gedaan.
Vanaf Imst volg je in feite de Claudia Fietsroute, deze loopt door tot in Verone.

Imst schijnt een mooie plaats te zijn, ik heb deze rechts laten liggen, want vandaag was zo’n dag dat ik eigenlijk niet zoveel zin had. Had er op een gegeven moment de balen van dat op en af langs de Imst, akelige steile stukken van 18%, met een racefiets cq mountain bike prima te doen, maar ik heb een paar tassen voor en achter aan mijn fiets bungelen. Maar zoals altijd aan alles komt een eind zo ook aan deze etappe.

En zo volgden er nog een aantal

Imst is zo’n beetje de bakermat van SOS kinderdorpen. Ene Herman Gmeiner was begaan met het leed van oorlogswezen en dakloze kinderen. In 1949 richtte hij “SOS Kinderdorf “ op en 2 jaar later werd dat geopend in Imst. Inmiddels is SOS Kinderdorpen uitgegroeid tot een internationale organisatie die in  130 landen, zo’n 500 kinderdorpen kent.

Klik op foto voor meer info SOS Kinderdorpen

Bij de plaatselijke bakker in Landeck nog een tijdje aan tafel gezeten bij een stel racefietsers uit Duitsland, één van hen had een Huerzeler shirt aan en dan gaat het gesprek al snel richting Mallorca.

Helaas het laatste uur weer voldoende vocht van boven en het rommelde in de verte. Met onweer in de bergen ben ik niet zo blij, dus tandje erbij om uiteindelijk in Pfunds onderdak te  vinden.
Morgen over de Reschenpas, ben benieuwd.
Henry 12 aug 18.10 uur
===========================================================================

Rome etappe 11 Schlehdorf Tellfs

Na de regen van gisteren liet de zon zich in het Oosten in volle glorie zien. Het zou een prachtige dag worden, met een  zweterig einde.
Tot aan Garmisch Partenkirchen  een rustig fietspad, zondag dus weinig verkeer, wel in de dorpjes waar het kerkbezoek volgens mij aanzienlijk meer is dan bij ons, getooid in klederdracht een bezoek aan de kerk, waarna, denk ik, genoten wordt van de zondagsrust. In Garmisch natuurlijk even op zoek naar de bekende schans, helaas lag er geen sneeuw anders had ik een “sprongetje gewaagd “, klere wat een hoogte.

Springschans

Na Garmisch een klim van 3 km, 5%. Daarna genieten van Wettersteingebirge en het Karwendelgebirge.
Mittenwald , colastop, mooie plek, met prachtig beschilderde huizen. Ook bekend van vioolbouwers.

Hierna de 2de klim, 2km-7-8%. Onderweg passeer je de Oostenrijkse grens., door het licht stijgende Leutaschdal, en nog 1x omhoog (dacht ik ) 1,5 km – 4-9%.
dan is het afdalen naar Telfs, heerlijk, helaas een auto voor mij en gezien de tegenliggers maar niet inhalen.
Het klaar staande biertje doemde in de verte al op….maar een lang ( 2,5 km ) verhaal kort te maken, hoewel het wel lang duurde en het voorwiel door de steilte omhoog kwam en ik dus maar net op tijd de voeten aan de grond kon zetten werd dat biertje n soort Fatamorgana.
Een echtpaar zwaaide me toe en vroeg of ik een E-bike had, Nein, kon ik er met moeite uitbrengen, “Aber Jetzt” en de man in kwestie duwde me vooruit, gelukkig geen camera beelden, anders hadden ze zeker dat extra biertje me door de neus geboord. Achter me hoorde ik de man rochelende, hoestende geluiden maken, toch iets teveel enthousiasme aan de dag gelegd.
Eindelijk boven en al die moeite loonde zich dubbel en dwars, wat een locatie, wat een vriendelijkheid en wat voor kamer. Vergelijkbaar met de super-de-luxe kamers, Gasthof Weissensee.
In één teug werd de vermoeidheid weggespoeld en ik kon de nieuwsgierigheid van een aantal al wat oudere dames, al snel bevredigen.
Tijdens het eten werd een Nederlands echtpaar met 2 kinderen door de Oostenrijkse ANWB bij de locatie gebracht. Pech met de auto en morgen horen ze of deze gemaakt kon worden, vakantie zat er gelukkig al op, maar altijd vervelend. Blijkt maar weer dat een goede verzekering met pechhulp ed een must is.
Verder nog nieuws, eigenlijk niet en alweer bomvol met nieuwe indrukken dadelijk slapen.
Henry 11 aug. 19.50 uur