Onvoorziene km’s

Zomaar wat extra km’s

Nadat we 14 dagen met onze kleinkids zijn opgetrokken en we hen met lede ogen weer zagen vertrekken richting Zweden,  een klein weekje Brabant ingepland. In de buurt van Udenhout een camping gevonden. Udenhout roept survival memories op. Bij de eerste editie was meteen daar de toon gezet van een enorm zware run. Kees van Hoof had zijn best gedaan om de jongens uit het Oosten, daar waar de survival het eerste levenslicht zag,  te trakteren op een mooie afmattende run. Kees helaas door een noodlottig ongeval niet meer in ons midden. Hij kon bij een kajaktocht nog wel enkele mensen redden, maar zichzelf niet meer…triest verhaal dat weer op mijn netvlies verscheen en weer keihard duidelijk maakt “Pluk de Dag “, het kan zomaar ineens anders zijn/worden.

Aangekomen op de camping uiteraard de fietsen gepakt en we zouden effe de omgeving verkennen. “Heb jij mijn besturingssysteem voor de fiets ?”  was de vraag van mijn wederhelft….lang verhaal kort: “Nee”. Dat Ding lag dus nog thuis en trappen op een fiets zonder ondersteuning is niet te doen.

Na enig wederzijds ongenoegen gevolgd door wat radiostilte, een hapje gegeten in het dorp, het smaakte  bitter, oorzaak dus dat Ding.
Nu fiets ik graag en omdat het weer  niet echt uitnodigde voor gezamenlijk vertier gewoon de volgende dag, na een goed en uitgebreid ontbijt op de fiets gestapt richting Gendringen, mooie uitdaging 2 dagen fietsen en dan een kleine 300 km bijschrijven in het jaarlijkse overzicht met op de terugweg wat extra gewicht, dat Ding dus.
Het lied van Boudewijn “Hoe sterk is de eenz….enz” kwam regelmatig bovendrijven letterlijk en figuurlijk want het was erg nat en koud. Gelukkig de gehele weg de wind achter, met de logische gedachte dat die wind de volgende dag tegen zou zitten.
Onderweg nog regelmatig de gevolgen gezien van die enorme wateroverlast. Stond op bepaalde plekken waar ik enkele weken geleden het hoofd niet boven water had kunnen houden.
Hier was ik kopje onder

Foto boven: Hier enkele weken geleden nog kopje onder.

Na een kleine 150 km thuis, dat Ding alvast klaargelegd op tafel, niet vergeten dus.
De avond nog even met schaatsmaat Ben over allerlei zaken een boom opgezet. Hij verdwijnt enkele maanden richting het warme zuiden, skeelers mee, dat belooft dus weer wat voor het winterseizoen op de schaatsbaan met die extra getrainde kuiten van hem.
Skeeleren….Oh ja, ene Arjan Mombarg probeert 3 september as zijn eigen officieuze wereldrecord van 617 km te verbeteren. Proberen om binnen 24 uur de 700 km te doorbreken. Alles in het teken van Kika, bekende marathonrijders zullen hem uit de wind houden. Klasbak, benieuwd of  hem dat gaat lukken.
Ga denk ik 3 september even naar Biddinghuizen om Arjan aan te moedigen. Zal tzt wel een berichtje doen , want misschien willen er wel mensen mee. Kunnen we meteen mooie herinneringen ophalen toen daar nog ijs lag.

Op tijd het bed in en de volgende dag vroeg op.
Ook nu weer een mooie dag, lekker veel regen en nog veel meer wind. Niet zo goed voor het gemiddelde maar wel goed voor de moraal, het ging best lekker, lang.
Het Ding uiteraard niet vergeten, wilde deze nog inpakken en voorzien van een strik voor Ria maar heb dat maar achterwege gelaten.
’s Middags rond 14 uur weer op de camping en een kleine 300 km rijker.
Het weer kan beter, maar slecht weer bestaat niet, wel slechte kleding.
Komende dagen wandelen/fietsen rondom en in de Loonse en Drunense duinen. Er ligt een mooie MB route van 16 km en 26 km, aangevuld met wat verbindingsroutes een dikke 100 km
Vrijdag bezoek aan kamp Vught, naar wat ik lees, de moeite waard.
Zal daar ook wel een verslagje en wat wetenswaardigheden van schrijven.

Groetjes vanuit Brabant, Henry