Mag het ietsje meer zijn….

“Mag het ietsje meer zijn”, waren steevast de woorden van de slager waar ik vroeger vlees haalde voor mijn moeder. De afgelopen dagen moest ik vaak terug denken aan die woorden en wel zittende op de fiets vanuit Gendringen door Limburg, Brabant en Zeeland, met een stukje Duitsland en België.
4 dagen fietsen, niet de beoogde routes door Duitsland van de Clubmeerdaagse, ( Corona beperkingen) maar gewoon door eigen land.
Om het mezelf makkelijk te maken gewoon de routes gepland via knooppunten, kom je vaak op verrassend mooie onbekende weggetjes en prima geschikt voor de vakantie fiets met bagage.
Afgelopen zondag vertrokken en een mooie route door Limburg en Brabant.
Dat je de gevolgen van de wateroverlast tegen komt moge duidelijk zijn.

De Maas...
Gedachten gingen onwillekeurig terug naar de diverse keren dat we in Altenahr zijn geweest met de WTC Dinxperlo. Van het mooie dorpje in de Eifel is weinig meer over door de verwoestende kracht van het water. Heb de familie Lang, van hotel Lang nog wel een bericht gestuurd en hen alle sterkte van de wereld toegewenst, tenslotte zijn we daar altijd vele jaren gastvrij ontvangen. Uiteraard ook mede namens de WTC Dinxperlo.

Na een mooie zonnige dag met, hoe kan het, bijna geen wind in Breda een overnachting geregeld.
Prima slaapplek. Na een goed ontbijt richting Middelburg Zeeland. Zoals gezegd een route via knooppunten.

Breda-Dinteloord- St Philipsland-Anna Jacobapolder en met de veerdienst richting Bruinisse. Veerdienst…??…tja had je gedacht, die voer die dag niet, ach dacht ik, gewoon een omweggetje maken, dacht ik, maar had ik maar beter nagedacht en vooral gekeken op de overal aanwezige kaarten. Resultaat op een gegeven moment stond ik weer op dezelfde plek, geen veerdienst dus, dat wisten we al. Dan via een dam  de oversteek….tja wel een oversteek maar niet voor fietsers.
Uiteindelijk via Bergen op Zoom,  Zuid Beveland in en maar effe het overnachtingsadres gebeld, dat het wat later zou worden vanwege dus “Een ietsje meer”. Ondertussen de moraal wat minder en bij de supermarkt maar wat naar binnen geslagen, helaas te laat en om jullie verdere ellende van mij te besparen uiteindelijk met de nodige kramp in Middelburg….De man met de hamer laat toch af en toe van zich horen of beter gezegd voelen.
Fiets geparkeerd bij de kerk voorzien van een extra hangslot vastgemaakt aan de hemelwaterafvoer zodat afvoer door derden wat lastiger zou zijn. Eten in de stad en na enkele biertjes zag de wereld er weer beter uit. Het goudgele vocht was wel een aanslag op het bewegingsapparaat of was dat nog het gevolg van  dat “ Ietsje Meer “.

Volgende dag  terugreis via een andere, zeer rustige, prachtige fietsroute langs de Westerschelde. Klein stukje door België en overnachting in Dongen. Prima hotel, goede kamer maar was het niet helemaal eens met de afgesproken prijs. Zonder te vragen “Mag het ietsje meer zijn? “  werd de rekening gepresenteerd, kleine korte discussie welke in mijn voordeel uitpakte.

Terug richting Gendringen en onderweg was duidelijk te zien dat het water al flink gezakt was. Maar een heleboel ellende zal nog lang blijven hangen.

Klein stukje Duitsland en dan altijd weer fijn om thuis te zijn.

3 provincies, 3 landen, genoten, op een kleinigheidje na. Maar dat “Ietsje teveel “ resulteerde wel in een mooie afstand van dik 700 km.
De volgende uitdaging begint as zaterdag, kinderen en kleinkinderen uit Zweden op bezoek, dat wordt op een andere manier genieten en ik denk ook een beetje afzien.

En daarna bijkomen op de fiets met de WTC Dinxperlo. Hopen dat de clubmeerdaagse dit jaar wel kan door kan gaan.