Fietsen Rheine/Teutoburger Wald

Route clubmeerdaagse Rondom Rheine 135 km

Zou nog wat wetenswaardigheden over Rheine vertellen.
Rheine dankt zijn oorsprong aan een kalkheuvel aan de oevers van de Eems, waarop Frankische krijgslieden ongeveer 1200 jaar geleden hun oog hadden laten vallen. Deze was zeer geschikt voor het bouwen van een uitvalsbasis om zo de belangrijke doorwaadbare plaats in de Eems te beveiligen.

Waar nu het museum “Falkenhof” zich bevindt, lag vroeger de “Villa Vocata Reni “. Onder deze naam werd Rheine voor het eerst genoemd in een schenkingsoorkonde in 838.
De bisschop van Munster verleende de inwoners van Rheine in 1327 stadsrecht. De kleine stad kwam tot bloei rond 1850 tijdens de industrialisatie en groeide door de textielindustrie en de aanleg van het spoorwegennet. 
Het is heden ten dag goed toeven in Rheine. Een prettig bestaan daar aan de Eems.

Na een Coronaproof ontbijt zo rond 8.30 uur op de fiets. Het begin was even zoeken, vanwege nogal wat wegwerkzaamheden, daardoor de route omgekeerd gefietst. Achteraf een goede keus en voor een eventuele clubmeerdaagse ook aan te raden.
Vanuit Rheine richting Riesenbeck, vanaf daar een prachtige fietsroute  langs het Dortmund-Ems kanaal.



Het Dortmund-Eemskanaal (Duits: Dortmund-Ems-Kanal, afgekort DEK) is een 265 kilometer lang kanaal tussen de haven van Dortmund en Emden. Dit kanaal verbindt tevens het Ruhrgebied en het oosten van Duitsland via het Mittellandkanaal.
Het kanaal ligt in het uiterste westen van Duitsland en loopt bijna volledig langs de Nederlandse grens.
Het bestaat uit een noordelijk en een zuidelijk gedeelte. Het zuidelijke deel loopt van Dortmund tot aan de splitsing van het Mittellandkanaal. Dit gedeelte heeft twee sluizen er was ook een scheepslift bij Waltrop. Dit is het belangrijkste gedeelte en wordt daarom ook verdiept en verbreed, Het noordelijke gedeelte heeft twaalf sluizen en is van minder groot belang.
In 1892 werd met de aanleg van het kanaal begonnen.  Veel van het graafwerk werd verricht door machines, maar tijdens de piekjaren waren er meer dan 4000 werknemers actief. Van het personeel kwam zo'n 30% uit het buitenland waaronder Nederlandse, maar ook Italiaanse metselaars en steenhouwers. De totale kosten, inclusief de subsidie voor de havens langs het kanaal, bedroegen ongeveer 80 miljoen Duitse mark. Op 11 augustus 1899 werd het DEK officieel geopend door keizer Wilhelm II.

Op een gegeven moment het kanaal verlaten richting Dörenthe en waar ik al bang voor was bij de voorbereiding van de route, na een klein pittig stukje klimmen een onverhard pad met grote keien, grind en zand en dat ging op en af. Groot voordeel van zo’n pad is dat je geen ander verkeer tegenkomt, ja een verdwaalde hardloper, maar daar houdt het dan mee op. Pad komt na ongeveer 6 km uit in Brochterbeck, hier wat afdalen. Plotseling gaf de route aan dat ik linksaf moest, een klein donker pad het bos in.  Het werd wel aangegeven als fietspad, wat twijfels of ik al of niet dat pad moet volgen. Gewoon doen, vakantiefiets heeft voor hetere vuren gestaan.
Moest wel regelmatig van de fiets, niet te doen met bagage en los zand.
Veel tegemoetkomende wandelaars. Een groepje dames hield me staande want er lag verderop  een “Blindschleiche” op het pad, een hazelworm.
Uiteraard gehoor gegeven aan de dames, denk dat ze vonden dat ik daar helemaal niet moest fietsen, maar ja stond wel aangegeven als fietspad.
Aan alles komt een eind, zo ook aan dat pad. Mooie omgeving en eigenlijk ook best wel genieten, echter totaal ongeschikt voor racefietsers, dus een kleine 15 km moeten we gaan aanpassen.

Ondertussen ook de nodige hoogtemeters met de bekende, fijne, pittige klim richting de Funkturm bij Hermannshöhen,   Teutoburger Wald, uiteraard gevolgd door een afdaling.

De afdalingen die ik verder die dag tegen kwam moeten wel met de nodige voorzichtigheid genomen worden, dat ging mij bijna mis, er staan nl nogal wat hekken op de weg aan het eind van zo’n afdaling en aan het begin van een beklimming. Verboden voor gemotoriseerd verkeer, voor fietsers vrij. Het begin van een beklimming geen punt, maar aan het eind van de afdaling?  Gelukkig via de berm er om heen en dan vooral niet teveel in de remmen. Verder die dag maar iets rustiger de onoverzichtelijke afdalingen genomen.

Ondertussen best wel zin in een bak koffie, je komt echter op de route niet zoveel tegen. Zou ik de route nogmaals fietsen dan gewoon even van de route afwijken en een dorp/stad binnen rijden, bv Lengerich deze plaats passeer je ten noorden of even via Bad Iburg fietsen.

Het gaat op en af, weliswaar geen lange klims maar het totale aantal hakt er wel in, met een racefiets denk ik allemaal wat makkelijker, ’t is maar hoe hard je zelf wilt. Nogmaals voorzichtigheid troef.

Het plaatsje Ibbenbüren ken ik niet alleen van het fietsen, je hebt er nl ook een mooi klimgebied liggen en daar hebben we nogal wat survivalactiviteiten georganiseerd voor groepen. Weet nog dat ik daar voor de eerste keer moest voor-klimmen, je klimt een stuk “onbeveiligd ”omhoog, zoekt een ankerpunt, daar zeker je jezelf met het klimtouw, weer een stuk omhoog naar een volgend ankerpunt, als je valt, val je dus een stuk
“ ongezekerd ”.   Nervenkitzel was dat de eerste keer, maar alles went. Lang geleden.

Na het nodige klimwerk op de fiets wordt het landschap steeds wat vlakker en weet je dat Rheine weer in zicht komt. Moe maar zeker voldaan  onder de douche, wat struinen door Rheine, eten en nog een bak koffie op een terras.
Daar nog wat zitten bomen met een aantal Duitsers over, hoe kan het ook anders, Corona.
Ze waren onlangs nog in Nederland geweest en verbaasden zich erover hoe “ nachlässig “ wij omgaan met het Virus. Ben er maar niet al te lang op in gegaan, hoewel ik ze eigenlijk geen ongelijk kan geven.
Mooie, pittige dag, prachtige route, met hier en daar wat knelpunten voor racefietsers, maar dat komt ook goed, mocht men besluiten om in 2021 de WTC Clubmeerdaagse daar te organiseren.

Gr Henry