Effe stil staan bij….

Onlangs een bezoek gebracht aan kamp Vught. Dat was een ervaring die je niet snel zult vergeten. We werden inderdaad geraakt, geïnspireerd en aan het denken gezet, zoals de website vermeldt.
Klik op bovenstaande afbeelding voor link naar website.

De vaak persoonlijke verhalen die blijven. Een aanrader.
Tijdens het bezoek speelde zich in Afghanistan een tragedie af, we kennen allemaal de beelden.  Waar mijn maag die avond na het bezoek, van in de knoop raakte waren de beelden van schreeuwende personen die op een zeer confronterende manier al schreeuwend duidelijk wilden maken dat de vluchtelingen uit Afghanistan niet welkom waren.
Het monument in het kamp verscheen weer op mijn netvlies…1800 kinderen werden vanuit Kamp Vught op transport gezet om nooit meer terug te keren, de kampcommandant vond ze maar lastig.
De namen van 1269 kinderen staan hier vermeld. Slechts enkelen overleefden de vernietigingskampen.

Gelukkig barstte een storm van kritiek los op die losgeslagen personen, veelal jongeren. Die snappen er helemaal niets van, die zouden verplicht eens moeten worden geconfronteerd met de ellende, het grote verdriet, het grote onrecht van toen.

De Franse wijsgeer Rousseau, zei ooit “L’histoire se répète “, “De geschiedenis herhaalt zich”.  Helaas maar al te waar.

Na het bezoek op de fiets naar huis met dwalende gedachten en maar al te goed beseffend hoe goed we het hier hebben.