Categoriearchief: Algemeen

Rome etappe 16 t/m 20

Rome dag 20: Florence Castiglion Fibocchi

Toch bijzonder om in het centrum  van Florence te overnachten en kijkende vanuit 3 hoog zie je langzaam de meeste toeristen verdwijnen en begint het avondleven, mooi om te zien hoe al flanerend deze en gene geniet van de verkoelende omgeving, want ik moet toegeven dat het overdag warm is. Het fietsen gaat verder prima in de warmte, maar als je in een stad komt stil te staan, dan breekt het zweet van alle kanten uit. De diverse watertappunten worden dan ook volop gebruikt.
Al snel na Florence als je de stedelijke drukte hebt gehad zie je in volle glorie het Toscaanse landschap. Na een pittig klimmetje naar Pogio alle Croce fiets je steeds meer in een bos. Na een relatief vlak stuk nog een klim naar Castelfranco. Je volgt nu de 7-bruggenweg, een weg aangelegd door de Etrusken ( klik hier voor info over de Etrusken) . Veel olijfbomen en wijngaarden.

Was allemaal goed te doen vandaag, wel bij een soort drogist wat magnesiumzakjes ingeslagen en me laten voorlichten hoeveel er van te gebruiken in een bidon.
Dan zoeken naar de overnachtingsplek, ergens in Castiglion Fibochi, Google Maps kon de locatie niet vinden, dus met Google Translate enkele Italianen opgezocht en de ene wist het nog beter dan de ander, wat ze onderling allemaal te vertellen hadden, ik weet het niet maar het was heel veel. Een wat oudere man wist precies waar het was, rechtdoor omhoog dat kleine steile weggetje…nou dan weet je het wel, volgens mij heb ik een emmer vocht achtergelaten en 2 emmers gedronken, maar we zijn  er.
Een heel oud huisje, met een smal, stenen trappetje omhoog, aangeklopt en wel een stuk of  4 sloten werden geopend. Een alleraardigst vrouwtje verwachtte me al. Kreeg een schat aan info, allemaal in het Italiaans en ik deed mijn best om het te begrijpen, “als je begrijpt wat ik bedoel”.

Daar( overnachtingsadres) ergens omhoog, beleef je Italiaanse gastvrijheid

Kamer, bad, warm water niet te lang, en de tafel was voor morgenvroeg al gedekt.
Eten in het dorp, dus weer dat smalle weggetje omlaag en na een biertje en alweer een Pizza, wat anders was er niet, had ik op de terugweg het gevoel dat ik kon vliegen. Fiets achter slot en grendel, wat neerkomt op een barricade van stokken en een geweldig hangslot, dat aangaf niet veel gebruikt te worden.
Maar goed we kunnen horizontaal en ook dit maakt het allemaal weer bijzonder.
Toch nog een  dingetje dat ik kwijt wil en dat is de enorme gastvrijheid en vriendelijkheid van de Italianen. Echt geweldig.
Enne iedereen bedankt voor de felicitaties die via mail, whatsapp ed binnen kwamen.
Welterusten Henry 20 aug. 19.40 uur

===========================================================================

Rome dag 19: Loiano – Florence

Kreeg gisterenavond te horen dat er deze morgen geen ontbijt zou zijn omdat “ de bar “ gesloten was. Kreeg een leuke korting en een advies waar ik eenvoudig wat kon nuttigen in het dorp. Aangezien ik dat vaker heb meegemaakt, altijd voldoende in de bagage voor wat te eten, dus gewoon op de kamer wat calorieën ingeslagen.
Vanuit Loiano, begint het gelijk te klimmen, daarna iets n aar beneden en hup omhoog naar de Passo della Raticosa. Bovenop wat cappuccino en heb me als fotograaf nuttig gemaakt door een fietser op leeftijd op de foto te zetten. Heerlijke vergezichten verder omhoog over de Appenijnen richting de Passo della Futa, goed te doen. Daar ook weer effe naar binnen, omdat ik wist dat de vader van de eigenaar in de jaren 60 een profwielrenner was en het café vol zou hangen met foto’s. Vittorio Poletti. Kijken naar de foto’s kwam een man naast me staan en wist me te vertellen dat hij  Vittorio was en de Giro en de Tour de France had gereden. Nu 83 jaar maar zag er nog kras uit.
Natuurlijk samen op de foto en heel even verteld wat ik aan het doen was. Mooie kerel.

Na deze pas een mooie afdaling, wel opletten geblazen door af en toe slecht wegdek.

Dacht dat het verder wel naar beneden zou gaan richting Florence, maar er volgde nog een hele lange klim, was echter niet steil wel warm en de verkoelende wind was vandaag “mijn vriend “.

Uiteindelijk midden in Florence op zo’n 100 meter van de Duomo, de kathedraal ontworpen door Brunelleschi een slaapplek gevonden. Gewoon binnen vragen of er misschien nog wat goedkoop te regelen valt. Ja dus.
Douchen en natuurlijk Florence in. Ik was er al 2x geweest met Ria dus heel veel herkenbaar, toch weer imponerend die gebouwen en die Duomo. Wat een overdadige weelde, heb er altijd wat bedenkingen bij.

Florence De Duomo

Staande koffie en staande een stuk pizza, scheelt aanzienlijk in de prijs, typisch Nederlands? Nee toch?
Nog een stukje geschiedenis. Florence is denk ik wel de drukst bezochte stad van de Toscane, geweldig rijk aan kunstschatten uit de Renaissance.
Florence werd in de 1ste eeuw na Chr gesticht door Julius Ceasar. In de 11-de eeuw kreeg het betekenis als handelscentrum.
De familie “De Medici “ was er later vanaf rond 14.30 de baas, nadat er nogal wat verdeeldheid was tussen diverse groepen, deze verdeeldheid kwam ook mede door de pest ten einde, bijna de helft van de bevolking stierf.
Vele kunstenaars vonden hun weg naar Florence, waaronder de bekende Michelangelo.

Er is zoveel te vertellen over Florence maar ik laat het hierbij.
De kersverse opa groet jullie vanuit Florence,

Henry 19 augustus 20.40 uur

===========================================================================

Rome dag 18: San Nicolo-Loiano

Laat ik het vandaag eens niet hebben over de route, maar over een emotionele rollercoaster waarin ik sinds gisteren verzeild ben geraakt.
Ok heel kort, gestart in de buurt van San Nicolo, waar het gisterenavond feest was.Ferragosta, waar ik het in eerdere verslagen over had. Heb op die “party” lekker gegeten en daarna slapen. Maar goed dat ik oordoppen in kon doen, het leek wel Huntenpop.
Ontbijt, super verzorgd door de baas en op weg, maar helaas de band vertoonde kuren dus tassen eraf en opnieuw monteren, helemaal lekker zit dat ding nog steeds niet.
Richting Bologna en dan door naar eindpunt Loiano, wat een klere klim zo aan het eind, 5 km met een gemiddelde van 8% en uitschieters van 15%, vond er geen “zak” aan.
Maar goed die rollercoaster:
2 jaar geleden toen we bij mijn hoogzwangere dochter waren kon de kleine Juno niet langer wachten om opa en oma te zien, te vroeg en toevallig dat wij daar waren, bijzonder.

Dit jaar begin oktober zouden wij opnieuw opa en oma worden. Dat duurt dus nog even, maaaaaar, Gisteren moest Daphne naar het ziekenhuis, weeën ed, dus je begrijpt dat ik tijdens het fietsen meer bij Daphne was dan bij de omgeving. Overigens is Ria deze dagen bij Daphne thuis….en ja hoor vandaag, te vroeg maar verder gezond kwam ons 2de kleinkind kennis maken met die grote wereld.
Opa in Italië, Ria in Zweden, komt goed uit voor een beetje hulp daar.
Maar we zijn er nog niet. Antonio, de partner van Daphne heeft met zijn ouders heel lang in Bologna gewoond. De ouders wonen er nog steeds, dus vandaag wetende dat de geboorte vandaag met een keizersnee aanstaande was, en ik dus in buurt van Bologna was, de ouders even opgezocht.
En hoe kan het, toeval??, ik geloof er sinds vandaag niet meer  in, nog geen 10 minuten daar aan de keukentafel een foto van ons 2de kleinkind, n et geboren te vroeg, maar alles goed.
Een opwellende traan bij beide opa’s en een lach van oor tot oor bij de moeder van Antonio, zijn beelden die ik nooit meer vergeet.
HOE IS DAT MOGELIJK…….en zo bijzonder. Momenten die gebeiteld staan in mijn herinneringen en die ik graag wil delen.
Vertelde het op de locatie waar ik vannacht slaap en de bediening daar stonden op een gegeven moment z’n allen om me heen en ik maar proberen te vertellen wat mijn emotionele rollercoaster was deze dagen. Snap het nog steeds niet….
Morgen naar Florence, een mooie stad, was er al 2x. Maar jullie mogen maar 1x raden wat er de komende dagen mooier is….

Henry 18 aug 21.00 uur. Welterusten allemaal

Rome dag 17: Merlana – Voghiera

Afgelopen nacht geslapen in wat je noemt “Pure Luxe “.  Zoals reeds gezegd in het vorige verslag, geweldige locatie.
De “Patron” deed met uitgeleide alsof we elkaar al jaren kennen, wat een gastvrijheid.
De route gaat vandaag weer door de Povlakte, een vruchtbaar gebied door de vele overstromingen van de Po. Het landschap doet Nederlands aan, maar in een dorp/stad ademt alles Italiaans.

Ferrara is ( alweer) een prachtige zeer fietsvriendelijke stad. Voetgangers en fietsers de enigste auto die je ziet is van de politie of van een of andere bezorgdienst.
Een mooi contrast levert de stad door de middeleeuwse kern met smalle straatjes en de brede straten meer ontworpen in de Renaissance.

De familie d ‘Este  hebben veel gedaan voor kunst en wetenschap. Vele kunstenaars kenden de weg naar Ferrara. Helaas verloor Ferrara in de 18de eeuw zijn politieke en culturele betekenis. Een soort spookstad werd het. Maar nu is het een bruisende stad, nog niet overbevolkt door toerisme en dat heeft zeker zijn charme.
Een bijzondere traditie is dat, behalve paardenrennen, op de laatste zondag in mei jongens en meisjes uit verschillende wijken tegen elkaar gaan lopen.

Een boeiende stad en zeker de moeite waard om te bezoeken, als men in de buurt is.

Ferrara: Klik op afbeelding voor meer info
In Ferrara voelde mijn band wat zacht aan, heb er maar wat Italiaanse lucht ingepompt. Maar op de eindplaats vandaag bleek er toch een lekje te zijn. Wel net zo prettig om in alle rust een andere binnenband erin te leggen.
Dadelijk ga ik proberen wat te eten, de eettenten in de buurt zijn gesloten ( ???) maar hiernaast schijnt een festival te zijn en daar kun je volgens de huisbaas wel wat eten. Ben benieuwd. Horen jullie morgen, slapen met een festival achter in de tuin, tja, maar heb oordopjes mee. Aan alles gedacht…..
GR  Henry 17 aug 19.00 uur

===========================================================================

Rome dag 16: Affi Montagnana

Vanuit Affi waren we al snel in Verona. Nu kun je Verona snel doorfitsen, maar ik had me voorgenomen om daar een uurtje te vertoeven.
Daar zijn nog veel sporen te zien van de Romeinen en van met Middeleeuwse geslacht der Scaligeri.
Natuurlijk de Arena van buiten bekeken, bekend vanwege zijn uitstekende akoestiek. De Arena behoort tot de best bewaarde arena’s uit de Romeinse tijd.

Verona: Arena

en nog naar het balkon van Julia gezocht, maar dat duurde allemaal wat te lang. Overigens komen ieder jaar nog duizenden briefjes aan Julia aan, deze worden in haar naam allemaal beantwoord. Is ook een film over gemaakt, grappig.

Ieder jaar met Valentijn worden de mooiste brieven beloond met de “Cara Giulietta”prijs.

Gezellige binnenstad met wegen van marmer. Natuurlijk ook even over de rivier de Adige met de Romeinse Ponte Pietra.

Dan fiets de Verona uit en het duurt dan niet lang of je denkt dat je in Nederland aan fietsen bent. Vlak landschap, veel landbouw, dijken en eigenlijk is daar niet zoveel over te vertellen.
Montagnana is wel even het vermelden waard, het centrum wordt nog geheel omsloten door middeleeuwse stadsmuren met veel torens. Het plein in het centrum was niet druk,  maar dat komt vanwege denk ik het tijdstip, midden op de dag en dan is er Siësta.

Montagnana

Aan gekomen op de overnachting locatie dacht ik  “WOW wow en nog eens wow.” B&B “Villamoreno” ergens buitenaf bij Merlara.
Moest wel een tijdje wachten op de beheerder maar dat was geen straf, leek wel een paleisje.
Omhoog naar de kamer moesten de schoen uit, speciale sloffen aan, want de houten trap spiegelde, je ogen deden zeer. Badkamer met bubbelbad, al met al zeer luxe.  En dat inclusief ontbijt, drinken en een zeer vriendelijke gastheer en gastvrouw. Ze spraken alleen Italiaans, maar met Google translate is er geen probleem.

B&B Prachtige locatie


Overigens heeft mijn fotocamera het begeven, waarschijnlijk de accu, dus wordt het verder met de IPhone gedaan. ‘t is niet anders.
Zo nu slapen goed geweest,

Henry 16 aug 20.50 uur

Rome etappe 11 t/m 15

Rome Dag 15  San Michelle Rivoli Veronese

15 augustus is het een nationale feestdag in Italië, was me daarvan niet bewust maar Daphne, mijn dochter, maakte me erop attent. Uiteraard ook even opgezocht wat dat precies betekent voor de Italianen. Ze noemen het:  Ferragosto. Klik maar op het woord dan weet iedereen vanaf nu wat deze feestdag in Italië betekent. Ook een mooi stukje geschiedenis hangt daaraan vast.
Over geschiedenis gesproken, waar je ook komt en wat je ook leest over steden, burchten enz. aan alles hangt een historisch verhaal. In lang vervlogen tijden was Italië een bakermat van heel veel. Persoonlijk vind ik het jammer dat het economisch niet al te best gaat met dit mooie land, waar dat aan ligt regering, opgelegde eisen of wat dan ook daarvoor is mijn kennis denk ik te gering.
Voor mij is het in ieder geval een feest om hier te fietsen.
Zoals vandaag: Het begint in Trento met bv het Piazza Duomo in het hart van Trento met zijn barokke Neptunusfontein, de huizen met fresco afbeeldingen en het Palazzo Pretoria.

Neptunus fontein in Trento

Ook nog even het stadje Rovereto bezocht met een wirwar van straatjes. Tijdens de 1ste WO is er rond Rovereto vreselijk gevochten tussen Oostenrijkers en Italianen. Vele duizenden soldaten sneuvelden. Op een heuvel buiten de stad is een klok gegoten uit het metaal van de kanonnen en iedere avond slaat deze klok 100 keer ter nagedachtenis.

Klok in Rovereto

Dat is ook Italië waar vele oorlogen hebben gewoed. “ L’Histoire se repete “ zei ene Rousseau ooit en zo zal het helaas wel altijd blijven…….zo jammer terwijl het leven zo mooi kan zijn.

Heb net in Affi een Pizza ( ja alweer ) gehad en op de achtergrond hoorde ik een nummer “The Circle of Life “, gaf toch even een kippenvel moment want daar zit ik dan met al zo veel mooie ervaringen op deze tocht, maar  ook in het verleden. Dan slingeren gedachten alle kanten op . Koesteren zeggen ze weleens.
Ontmoetingen vandaag uiteraard:  met een Nederlands Stel die van plaats naar plaats fietsen, bagage wordt bezorgd, een ouder stel die vorig jaar ook de Kattegatleden, net als ik,  in Zweden hebben gefietst, zij waren helemaal euforisch over de Zweedse bevolking, zo vriendelijk, zo behulpzaam, kan dat alleen maar onderschrijven. Een Duitse jongen die voor het eerst een langere tocht aan het fietsen was, uit Duitsland vertrokken en elke vezel in zijn houding straalde enthousiasme uit. Prachtig om dezelfde gevoelens te delen.

Morgen uiteraard een bezoek aan Verona,  daar trek ik toch wel wat extra tijd voor uit.
Groet aan iedereen die dit leest,

Henry 15 aug 20.20 uur
===========================================================================

Rome dag 14 Naturno San Michelle

Soms wordt je op de één of andere manier afgeleid, in dit geval natuurlijk op de fiets. Vandaag deed de natuur haar uiterste best om haar schoonheid te etaleren. Net na Naturno in de richting van Meran kolkt het water met geweld naar beneden, op de fiets idem dito op een prima maar smal fietspad. Je ogen kunnen maar één kant op kijken, het verstandigste is naar voren op de weg, maar het geweld van het water dwingt je ook om in mijn geval iedere keer naar rechts te kijken. Adembenemende natuur.

De plaats Meran heeft zich door zijn beschutte ligging ontwikkeld tot een prima kuuroord. Zeer sfeervolle stad.
De route vandaag loopt grotendeels via de Südtiroler Weinstrasse, op de heuvels wijnbouw, maar wat je vooral ziet: appel, heel veel appels.

Een zee van appels

Na Meran heft de Etsch nauwelijks nog verval en voordat de rivier “recht”getrokken was overstroomde het gebied veelvuldig.  Moeras bleef achter en de malariamug was een groot probleem.
Bolzana waren we al eens vaker geweest, met Ria maar ook een week met fietsvrienden, voorafgaande aan de Ötztaler Radmarathon. Sinds ik vrijwilliger ben bij Min40celsius, extra interesse voor deze plaats, omdat daar in een museum ene “Ötzi” bewaard wordt. Een 5300 jaar oude mummie, die werd gevonden in het ijs van de Ötztaler Alpen. Ben niet in het museum geweest, teveel gedoe.
Vanaf de Weinstrasse zie je dan opeens de Kaltener See liggen. Ook weer zo’n plaatje.

Het laatste stuk van deze etappe biedt een geweldig uitzicht op de rotswanden links en rechts. Een stukje “vakwerk” van een gletsjer.

Weer een dag, het was wel warm zo rond 14 uur, maar om 15 uur alweer de fiets aan de haak.

Net om de hoek een pizza gehaald, nog effe de was doen en dan alweer op één oor en in gedachten hoor ik Ria zeggen welterusten…Mis haar toch wel een beetje.

Henry 14 aug 20.05 uur
===========================================================================

Rome dag 13: Pfunds Naturno ( Ita)

Prima nachtrust, heel even in de letterlijke slag met een mug, gewonnen, en na ontbijt toch met een beetje kriebels begonnen aan de klim van de Reschenpas. Ik kan nu zeggen dat het een heerlijke, gelijkmatige  klim is. Zo’n 6 km á 7%. Aangekomen bij de Norbertshöhe , een tijdje gesproken met 2 kerngezonde Nederlandse dames die al zo’n 3 weken onderweg waren.
In Nauders even opletten, want daar moet je linksaf, rechtdoor verboden voor fietsers en dan sta je ineens in Italië.

Overigens vanmorgen vertrokken uit Oostenrijk, effe door Zwitserland en dan dus Italië. Je volgt in feite de Claudia Augusta. Een geweldige route langs de Reschensee en Haidersee. Nog even gezocht naar de verdronken toren van Graun, dan had ik beter aan de andere zijde van het meer kunnen fietsen. Het dorp Graun verdween onder water na de aanleg van het stuwmeer. Bevolking werd nauwelijks schadeloos gesteld in 1950, dus die ene overgebleven toren vertegenwoordigt nogal wat leed.
Veel wandelaars en E-Bikers, dus opletten. Zelfs op het fietspad is een waarschuwingssignaal dat je te hard de afdaling in gaat, bijzonder.
Op een gegeven moment kom je via een stadsmuur en poort terecht in Glurns, zeer gezellig en de tijd genomen om rond te kijken.

Glurns


Het uitzicht op het Ortlermassief met de besneeuwde hellingen maakt deze etappe meer dan de moeite waard.
Zo’n 25 km voor Naturno ( eindpunt vandaag ) zo’n half uur met een Nederlands gezin uit Denekamp gesproken. Naast hun deeltijdbaan hebben ze een soort hostel. Op hun bucketlijst stond ook nog een keer een tocht naar Rome en al snel wissel je ervaringen uit. Gezellig, leuk stel.
Heb hen nog gewezen op deze site en bij deze: “Als je dit leest schrijf eens wat in ons gastenboek”.
Heel veel Romaanse en zelfs Karolingische dorpskerkjes zijn nog in oude staat te bewonderen. De arme bevolking had de centen niet omde aan te passen aan de bestaande mode.
Het  Vinschgau is het droogste dal in de Oostalpen,  vandaar al lang geleden de aanleg van de zgn “Waale “, kilometerslangse irrigatiekanalen.

 

Bijzonder is het contrast bij de Vinschgauer Sonnenberg, aan de ene kant een dorre helling aan de andere zijde een groen geheel.
Tot slot Laas, hier wordt marmer van hoge kwaliteit gewonnen. Oa gebruikt voor de militaire begraafplaats Margraten.
Hoewel in Italië wordt hier nog volop Duits gesproken, dit deel behoorde vroeger toe aan Oostenrijk. Maar na het verdrag van Saint-Germain na de 1ste W.O. werd dit deel aan Italië toegevoegd. Ook zo’n donkere bladzijde in de wereldgeschiedenis.
OK. We zijn weer bijgepraat, op naar meer
Henry 13 Aug 20.30 uur

===========================================================================

Rome Etappe 12: Telfs Pfunds

Deze nacht werd ik verrast door een geweldig vuurwerk: “Donner und Blitz”, verlichtten mijn kamer. Mooi spektakel geregeld door moedertje natuur. Rond 08.15 op de fiets en dat de natuur weer flink had toegeslagen, ( misschien is ze wel boos omdat wij er zo slordig mee omspringen ) bleek ook nu weer onderweg.
De route voerde langs de onstuimige Inn, een eldorado voor rafters, iets wat we tijdens de survival periode vaak met de survivalgroep Gendringen hebben gedaan.
Vanaf Imst volg je in feite de Claudia Fietsroute, deze loopt door tot in Verone.

Imst schijnt een mooie plaats te zijn, ik heb deze rechts laten liggen, want vandaag was zo’n dag dat ik eigenlijk niet zoveel zin had. Had er op een gegeven moment de balen van dat op en af langs de Imst, akelige steile stukken van 18%, met een racefiets cq mountain bike prima te doen, maar ik heb een paar tassen voor en achter aan mijn fiets bungelen. Maar zoals altijd aan alles komt een eind zo ook aan deze etappe.

En zo volgden er nog een aantal

Imst is zo’n beetje de bakermat van SOS kinderdorpen. Ene Herman Gmeiner was begaan met het leed van oorlogswezen en dakloze kinderen. In 1949 richtte hij “SOS Kinderdorf “ op en 2 jaar later werd dat geopend in Imst. Inmiddels is SOS Kinderdorpen uitgegroeid tot een internationale organisatie die in  130 landen, zo’n 500 kinderdorpen kent.

Klik op foto voor meer info SOS Kinderdorpen

Bij de plaatselijke bakker in Landeck nog een tijdje aan tafel gezeten bij een stel racefietsers uit Duitsland, één van hen had een Huerzeler shirt aan en dan gaat het gesprek al snel richting Mallorca.

Helaas het laatste uur weer voldoende vocht van boven en het rommelde in de verte. Met onweer in de bergen ben ik niet zo blij, dus tandje erbij om uiteindelijk in Pfunds onderdak te  vinden.
Morgen over de Reschenpas, ben benieuwd.
Henry 12 aug 18.10 uur
===========================================================================

Rome etappe 11 Schlehdorf Tellfs

Na de regen van gisteren liet de zon zich in het Oosten in volle glorie zien. Het zou een prachtige dag worden, met een  zweterig einde.
Tot aan Garmisch Partenkirchen  een rustig fietspad, zondag dus weinig verkeer, wel in de dorpjes waar het kerkbezoek volgens mij aanzienlijk meer is dan bij ons, getooid in klederdracht een bezoek aan de kerk, waarna, denk ik, genoten wordt van de zondagsrust. In Garmisch natuurlijk even op zoek naar de bekende schans, helaas lag er geen sneeuw anders had ik een “sprongetje gewaagd “, klere wat een hoogte.

Springschans

Na Garmisch een klim van 3 km, 5%. Daarna genieten van Wettersteingebirge en het Karwendelgebirge.
Mittenwald , colastop, mooie plek, met prachtig beschilderde huizen. Ook bekend van vioolbouwers.

Hierna de 2de klim, 2km-7-8%. Onderweg passeer je de Oostenrijkse grens., door het licht stijgende Leutaschdal, en nog 1x omhoog (dacht ik ) 1,5 km – 4-9%.
dan is het afdalen naar Telfs, heerlijk, helaas een auto voor mij en gezien de tegenliggers maar niet inhalen.
Het klaar staande biertje doemde in de verte al op….maar een lang ( 2,5 km ) verhaal kort te maken, hoewel het wel lang duurde en het voorwiel door de steilte omhoog kwam en ik dus maar net op tijd de voeten aan de grond kon zetten werd dat biertje n soort Fatamorgana.
Een echtpaar zwaaide me toe en vroeg of ik een E-bike had, Nein, kon ik er met moeite uitbrengen, “Aber Jetzt” en de man in kwestie duwde me vooruit, gelukkig geen camera beelden, anders hadden ze zeker dat extra biertje me door de neus geboord. Achter me hoorde ik de man rochelende, hoestende geluiden maken, toch iets teveel enthousiasme aan de dag gelegd.
Eindelijk boven en al die moeite loonde zich dubbel en dwars, wat een locatie, wat een vriendelijkheid en wat voor kamer. Vergelijkbaar met de super-de-luxe kamers, Gasthof Weissensee.
In één teug werd de vermoeidheid weggespoeld en ik kon de nieuwsgierigheid van een aantal al wat oudere dames, al snel bevredigen.
Tijdens het eten werd een Nederlands echtpaar met 2 kinderen door de Oostenrijkse ANWB bij de locatie gebracht. Pech met de auto en morgen horen ze of deze gemaakt kon worden, vakantie zat er gelukkig al op, maar altijd vervelend. Blijkt maar weer dat een goede verzekering met pechhulp ed een must is.
Verder nog nieuws, eigenlijk niet en alweer bomvol met nieuwe indrukken dadelijk slapen.
Henry 11 aug. 19.50 uur

 

Rome Etappe 6 t/m 10

Rome Etappe 10: Mering Murnau (am Staffelsee)

Het was nog even droog in Mering, maar daarna begon de regen gestaag van boven op mijn helm te kletteren. “Al het goede komt van boven”. Voordeel het is niet druk op de weg, nadeel het lijkt allemaal wat somberder. Heb regelmatig aan dat liedje  “Zachtjes tikt de regen op mijn zolderraam, ritme van de eenzaamheid……” moeten denken, maar als je dat deuntje eenmaal in je hoofd hebt verdwijnt dat niet zomaar, evenals de regen.
Het is niet koud en goede regenkleding zorgt ervoor dat je ook in de regen geniet. ( soms effe niet als je door een modderig zandpad fietst )

Ammersee

Bij de Ammersee staande bij een kiosk wat koffie gedronken en bij het opstappen bijna aan de andere kant er weer af. Ik geef de tassen maar de schuld.
Via Murnau naar Schledorf am Kochelsee, daar een overnachting gevonden.
Heel oud gebouw en oude vorsten maakten gebruik van de locatie.

De Kochelsee ontstond in de laatste IJstijd en wordt gescheiden door een waterkrachtcentrale van de Walchensee.
De hand van Seidl, een architect, is duidelijk zichtbaar in Murnau. De gevels  in de hoofdstraat werden verfraaid en in mooie kleuren geschilderd.
Oa kunstenaar Kandinsky vertoefde daar, zijn werk werd door kunstenares Münter
voor de nazi’s verstopt in haar huis. 

De eerste bergen doemen op, morgen Garmisch-Partenkirchen en Oostenrijk door.
Oh ja de eerste 1000 km zijn we door…

Gr Henry 10 aug. 20.15 uur

===========================================================================

Rome Etappe 9: Neresheim Mering 

In het Hotel, waar ik gisteren aankwam, wist de hotelbaas me al te vertellen dat ik naar Rome ging. Hoe hij dat wist? “Alle Holländer auf ein Fahrrad, die hier kommen fahren nach Rom”.
OK, het zal…Vroeg het horizontale opgezocht en goed geslapen. 6.30 op, wat eten en om half 8 op de fiets. De weg volgt de voormalige Härtsfeldbahn het smalspoor werd in 1972 opgeheven.
In Dillingen even de tijd genomen om wat rond te kijken. Veel barokke gevels in de Königstrasse. Daar ook de Donau overgestoken.

Dillingen oversteek Donau

Verder richting Augsburg, reeds gesticht in 15 v.Chr. door Stiefzonen van keizer Augustus: Drusus en Tiberius.In de Romeinse tijd één van de grootste steden tnv de Alpen. Later een welvarende handelsstad. De grootste bloei in de 15de tot de 17de eeuw. Bekende bankiergeslachten Welser en Fugger. De laatste stichtte in 1519 het oudste sociale woningbouw project. “ De Fuggerei “. Deze bestaat nog steeds. Bedoeld voor de arme Augsburgers, de kale huur bedraagt nog steeds één Rijnlandse gulden, ongeveer 88 cent.

Klik op bovenstaande afbeelding voor wat meer info.

Ondertussen was het drukkend warm geworden en rond 15 uur slaapplek gezocht in Mering.
Wat rondwandelen, terrasje, wat eten en dadelijk slapen.
Hier alles goed, morgen verwachten ze regen, we zien wel.
Gr Henry 9 aug. 20.50 uur

===========================================================================

Rome etappe 8 Schäbisch Neresheim.

Volgens het etappeboekje was het vandaag klimmen geblazen, inderdaad het ging zeker in het begin aardig omhoog, met een racefiets geen punt maar al die bagage ( heb ik niet teveel mee?) laat duidelijk merken dat je onderhevig bent aan de zwaartekracht.
Ook nog een weg opengebroken, dacht dat het wel zou kunnen, helaas dus effe naar beneden terug en weer omhoog via een andere route. Hoort er allemaal bij.
Na af en toe wat extra venijnige korte klimmetjes gaat het over een golvende hoogvlakte, waarna de afdaling naar het Dal van Jagst. Het daar op en af, mooi. Op deze route zijn winkels schaars en als je een bakker of iets tegenkomt, maak daar gebruik van, want er is weinig te vinden voor de inwendige mens.

Ook door het stadje Ellwangen gefietst, het schijnt dat daar door heksenvervolgingen zo’n beetje 450 mannen en vrouwen zijn omgebracht, zwarte bladzijde dus daar.
In Ellwangen ook het “Alamannen” museum, zou ik nog wat over vertellen.

Alamannen

In de 3de eeuw na Chr. Waren er Germaanse Stammen die de Romeinse linies doorbraken. De Romeinen sloten een verdrag met die Alamannen,  wat Allemensen betekent. Na de val van het Romeinse Rijk werden deze Alamannen tegen gehouden door de Franken.
De naam Alamannen leeft nu nog voort in diverse talen: Frankrijk noemde Duitsland vanaf die tijd  
l ‘Allemagne. Spaans: Alemania Turks: Almanya.

Kwam ook door het gebied dat de Europese Waterscheiding markeert: Het Härtsfeld. Aan de noordzijde komt neerslag via Jagst,Neckar en Rijn in de Noordzee, aan de zuidzijde zakt het water in de kalksteenbodem om uiteindelijk in de Donau terecht te komen, welke uitmondt in de Zwarte Zee. 

Aan het einde van de tocht kreeg de navigatie kuren, dus de ouderwetse manier voor de dag gehaald en via de diverse plaatsnamen uiteindelijk in Neresheim terecht te komen, waar ondertussen  een goed glas bier en een flinke hap ervoor zorgen dat ik dadelijk met een gerust hart kan gaan slapen.
Nog een paar dagen en dan steken we de grens richting Oostenrijk alweer over.
Er zal nog wel geen ijs liggen op de Weissensee, anders had ik effe een afbuiging richting Gasthof Weissensee genomen.

Gr Henry 8 aug 20.41 uur

 ===========================================================================

Rome Etappe 7: Hammersheim Schwäbisch Hall

In Middeleeuwse sferen de nacht doorgebracht. Het was ’s nachts wel effe lopen naar het toilet, terwijl geharnaste figuren me zijdelings in de gaten hielden.
Rond 7 uur ontbijt, zelfbediening, dus eigen baas. Verder niemand  aanwezig. De straten waren nat maar op een paar druppels na was het eerste deel van de route droog. Mooi asfalt, dus een verademing voor mijn zitvlak.

De etappe volgt de idyllische Kocher door een landelijke omgeving en van tid tot tijd passeer je een historisch stadje. In Forchtenberg herinnert een gedenkplaat aan Hans en Sophie Scholl, beiden actief in de verzetsgroep “Weisse Rose “. Een verzetsgroep van studenten uit München, die zich keerde tegen de dictatuur van Hitler. Betrap, veroordeeld en nog dezelfde dag terechtgesteld.

Zo rond 15 uur begon het te regenen, ik bedoel het kwam met bakken uit de lucht, maar slecht weer bestaat niet, zegt men, maar wel slechte kleding. Geheel gekleed in reflecterend, waterdicht  geel op zoek naar een slaapplek.

Veiligheid voor alles

Gegokt en verloren en de route welke ik in gedachten had verliep niet helemaal naar wens…ach dat maakt het alleen maar spannender, zeker na een afdaling van 3 km om vervolgens om te draaien en dezelfde route omhoog af te werken.
“Niet klagen, maar dragen “, zei mijn moeder wel eens. Mooi mens..
In de buurt van Schwäbisch Hall heb ik uiteindelijk een bed gevonden.
Nat, bekeken door de eigenaar een kamer toegewezen , gelukkig met een haardroger, zodat na de wasdag alles weer tip/top te drogen hangt aan de waslijn.

Morgen richting Neresheim, dan misschien een verhaal over de Alamannen. Google maar vast.

Gr Henry 7 aug 20.00 uur
===========================================================================

Rome Etappe 6: Lorsch Hassmersheim

Na een zeeg goede nachtrust met een prachtige, vriendelijke locatie in Hassmersheim op weg naar Heidelberg. Voor mij en ook Ria een bekende plaats, waren we een maandje geleden nog tijdens onze vakantie. Na zo’n 10 km kwam iemand me achterop en heeft tot aan Heidelberg met me op gefietst. Zeer prettig iemand die me binnendoor weggetjes wist te wijzen, maar het mooiste was het gesprek dat op gang kwam na eerst wat aftasten .

Langs de Neckar

Gesproken over de opwarming van de aarde, heb hem op mijn beurt verteld over de Melankowitsch  variabelen, ( min40celsius gerelateerd ) en toen kwam het gesprek over ene Wilders, waarom er zoveel mensen op hem stemden, wist hem te vertellen dat het nu aanzienlijk minder zijn. “Ich kann ja nichts sagen , bei uns in Deutschland haben ja auch viele Menschen damals in ’35 auf  Hi… abgestimmt”.
Mooie raakvlakken ontmoetten elkaar daar langs de Neckar….zeer bijzonder.
In Heidelberg elkaar de hand geschud…goeie reis. Navraag naar zijn beroep: Professor:  verbonden aan de Universiteit van Heidelberg.
Verder op weg om uiteindelijk uit te komen in Hassmersheim. Locatie via Google Maps, fijne klim naar Schloss Guttenberg, 2,5 km omhoog, 10%… was flink zweten. Boven gevraagd naar de slaapplek welke ik had gereserveerd, boek werd opengeslagen…klopt “Da müssen Sie wieder herunter”. OK , en dus inderdaad onder in het dorp de slaapplek. Tjonge dat is me er één.

Alles opgetrokken in Middeleeuwse stijl. Er werden toevallig net filmopnames gemaakt door een stel jonge gasten, compleet met zwaard en meer van die ouderwetse prullaria. Heb toch wel met een brede glimlach het één en ander bekeken…

 

Wat eten  in een dorpje verderop en op dit moment klaar om te gaan slapen.

Kamer 10  Welterusten

Nog even een echtpaar met 3 kinderen wegwijs gemaakt in de Herberg,  kwamen uit Litouwen.
Al met al een zeer bijzondere dag met prachtige ontmoetingen, sla ik op in een apart “geheugenvakje”.

Henry 6 aug. 20.38 uur

Rome: Etappes 1 t/m 5

Rome dag 5 Bingen – Lorsch:

Nog heel even een stukje langs de Rijn, daarna gefietst door Rheinhessen, landelijk met lage heuvels, stille dorpjes ( wat een tegenstelling met die langs de Rijn ) Helaas op maandag Ruhetag, dus het was af en toe zoeken naar een bak koffie. Water smaakt trouwens ook best , zelfs  af en toe wat  van boven, maar dat mag eigenlijk geen naam hebben.

Op een gegeven moment werd ik ingehaald door een echtpaar, hij in dienst bij de marine.

Klik op foto voor vergroting

Dorus zong ooit: “Zorug dat je d’r bij komt…..” Hij vatte dat toch wel erg letterlijk op, als je begrijpt wat ik bedoel..”

Vroeg of zij ook de Reitsma route aan het fietsen waren….waarop de dame volop in de remmen kneep, hij er achterop baterde en met wat krachttermen werd één en ander duidelijk gemaakt, heb hen maar even hun gang laten gaan. Geen schade en na 5 minuten herkansing van ons gesprek.

Ook zij wilden naar Rome, in een dorp ik naar de bakker voor koffie en zij verder.
Vandaag drukkend warm, onweer op komst zou me niet verbazen.
Verder eigenlijk geen nieuws, morgen grotendeels langs de Neckar….waren we een maandje geleden nog tijdens onze vakantie, dus een “Aufwiedersehen “.
In Lorsch een Pizza bij de Italiaan, tenslotte moet je in de stemming komen. Ook nog even onder de Karolingische Torhalle gestaan, een goed bewaard monument uit de tijd van Karel de Grote.

Gr Henry 5 augustus ( onze trouwdag ) 18.00 uur

===========================================================================

Etappe 4: Koblenz – Bingen am Rhein

Vandaag bewust een korte route gefietst. Wilde onderweg toch wat historie en cultuur snuiven. Bovendien moet je terdege rekening houden met andere fietsers, vooral die op een E-bike, terwijl de voetgangers, zeker in de dorpjes , niet al te veel rekening houden met de fietsers, dus rustig an, zodat iedereen zijn of haar ding kan doen. Overigens ook nu weer bijna geen auto’s  op de route.
Tot Bingen volgt de route de Rijn, door diep uitgesneden dalen. De Rijn is op dit stuk gevaarlijk door stroomversnellingen. In deze ben ik nog op zoek geweest naar de “lieflijke klanken van ene Loreley met haar gouden haar. Ze kon me niet verleiden, zal wel te maken hebben met mijn leeftijd.
Gestart in Koblenz, daar waar de Moezel en de Rijn samenvloeien. Koblenz komt van “Confluentes” Latijns voor samenvloeiing. Lees verder Rome: Etappes 1 t/m 5

Fietsreis Rome: Gendringen Garmisch-Partenkirchen

Nadat ik vorig jaar op de fiets naar mijn dochter in Zweden ben geweest, ben ik toch wel een beetje verknocht geraakt aan het fietsen met een bepaald doel in gedachten. Ze vragen mij weleens””Vind je het niet vervelend om alleen op pad te gaan ?”
Nee…helemaal niet, het alleen fietsen kent zijn charme dat je helemaal zelf de baas bent waar je naar toe wilt, waar je afstapt, bovendien kom je onderweg heel veel mensen tegen waar je al snel contact mee legt….heel bijzonder.
Dit jaar staat Rome op de verlanglijst en 1 augustus as vertrek en hopen de 24ste op het St.Pieterplein te staan.
Ik zal proberen een soort dagverslag te maken.
Tzt Deel 2: Garmisch-Partenkirchen – Ferrara via Verona,
dan deel 3: Ferrara – Rome via  Florence

De routes staat ook op deze site: KLIK HIER

Gendringen – Garmisch-Partenkirchen

Vertrek vanuit Gendringen richting Gennep en pak daar de Reitsma route op.
Het eerste deel voert van de Hollandse polders ( ik pik de route op bij Gennep)  en rivierenlandschappen langs de romantische burchten aan de Rijn en Neckar, door het idyllische dal van de Kocher en het vriendelijke heuvelland van Zuid-Duitsland naar Garmisch-Partenkirchen aan de voet van de Alpen. Daarbij kom je langs talloze mooie steden en stadjes zoalsKoblenz, Boppard, Heidelberg, Ellwangen en Augsburg.

( Kocherdal, foto boven)

Langs de Rur Ufer Radweg, die vanaf de Duitse grens 60 km lang het kabbelende riviertje de Rur volgt. Over een paar lage uitlopers van de Eifel bereik je daarna bij Remagen de Rijn. Van Remagen tot Bingen fiets ik meestal direct naast de rivier. Het traject Koblenz – Bingen met zijn gezellige wijnstadjes en romantische burchten is het bekendste en mooiste gedeelte van de Rijn.

Vanaf Heidelberg volg ik de Neckar over lommerrijke fietspaden met steeds wisselende uitzichten en daarna langs het idyllische riviertje de Kocher door vriendelijk boerenland met kleine dorpjes en af en toe een historisch stadje. Daarna moet er twee etappes geklommen worden: van Kochertal naar Jagsttal en daarna omhoog naar de Schwäbische Alb. Door een vredig landschap van akkers, weiden en bos bereik ik tenslotte de Alpen.

 

Col de la Colombiere

Col de la Colombiere:

Een vakantie zonder fiets is voor ons eigenlijk geen echte vakantie. Dus gaat de fiets altijd mee.
Hoofddoel dit jaar was de omgeving van Annecy. Mooi fietsgebied met mooie beklimmingen. Vele kilometers samen met Ria genoten van de omgeving. Het fietsen op het vlakke gaat Ria nog prima af, het klimwerk, zeker als het lang en steil wordt lastiger, toch respect voor haar taaiheid, maar vindt ze het nog wel leuk….misschien toch eens overwegen om voor haar een sportieve E-Bike aan te schaffen, zodat het voor haar en ook voor mij leuk blijft. Hoewel: Wat als zij er mij dan af gaat  fietsen, dat is nog wel een dingetje.

Ook alleen op pad geweest met de racefiets en de “pukkel “die ik nog niet beklommen had was de “Col de la Colombiere”

Vanuit Talloires aan het meer van Annecy ( waar overigens een soort valwind enorme schade aanrichtte, ook bij ons op de camping) via een aantal leuke beklimmingen richting Thones. Het is in feite constant omhoog naar Saint-Jean-de-Sixt, door omhoog naar Le Grand-Bornand, daar links af en de echte beklimming begint. Lees verder Col de la Colombiere

Natuur..mooi…soms verraderlijk

Ondanks de warmte geeft fietsen in een aangepast tempo, toch de nodige verkoeling. Op dit moment verblijven we aan het meer van Annecy en van daaruit soms vlak langs het meer maar toch ook de nodige beklimmingen gedaan.
Le Grand Bornand en de Colombiere staan morgen op het programma. Bekend van oa de Tour. Gisteren naar Albertville gefietst en eens gekeken hoe het met de vergane glorie van dat Olympisch stadje gesteld was. Inderdaad vergane glorie, heeft destijds enorm veel geld gekost, terwijl het nu toch wel wat troosteloos aandoet. 5x maal etappeplaats in de Tour de France. In 1998 won Jan Ulrich (incl doping?) een etappe met als aankomstplaats Albertville, een etappe welke over de Col de Madeleine voerde.
Na het avondeten  buiten de camping, net op tijd terug om de luifel in te trekken, de spullen naar binnen want onweer naderde, hoewel het was er in één keer. Flinke hoosbuien gepaard met windstoten.
Dat het niet alleen maar een beetje wind was, bleek deze morgen toen het aanhoudende gezaag in de buurt toch wel mijn nieuwsgierigheid trok. Op zo’n 100 meter van ons verwijderd een enorme chaos, joekels van bomen om, tenten kapot, bomen op auto’s…..gelukkig geen persoonlijke ongelukken, voor zover we dat nu kunnen beoordelen.
Al vaker gezegd, de natuur kun je niet beteugelen. Wel spijt met de mensen die waarschijnlijk gedwongen hun vakantie voortijdig moeten beëindigen. Wij genieten nog effe door, want de 1000 fietsvakantiekilometers, zijn nog niet binnen.
Salutations et á bientôt.

Een avond met Hennie Kuiper

Prachtige avond wielercafe “Parijs is nog ver “

Het was weer zo’n avond waarin men ruim 2 uur lang kon genieten van mooie verhalen uit de monden van Sebastiaan Timmerman, al vele jaren de “vliegende” verslaggever op de motor bij oa de Tour de France. Ook Bas Steman, schrijver van diverse boeken en mede maker van “Andere tijden Sport”, zorgde ervoor dat het een boeiend geheel werd. Lees verder Een avond met Hennie Kuiper

Tour de France: uit het hart van de koers

13 juni, 19.30 uur.  Klik op bovenstaande afbeelding voor link naar de website.

Le Tour de France wordt toch hét evenement voor wielerliefhebbers. Tom Dumoulin gaat daar zijn seizoen goedmaken. En tijdens de vlakke etappes gaan we genieten van onze sprintkanonnen, Dylan Groenewegen en Mike Teunissen.

Wie zijn de sprekers?

Sebas zit al jaren in het hart van de koers: aan de finish of achterop de motor. Hij beschouwt de le Tour voor (en kijken terug op de Giro). Jij mag meedoen.
Bas Steman is schrijver (van onder meer De aankomst) en producent van spraakmakende documentaires voor Andere Tijden Sport, zoals Hennie Kuiper en de SaunaDiana-bus, de eerste ploegbus in de Tour de France. Begin juli staat weer een documentaire van zijn hand geprogrammeerd. Steman ziet mijlpalen in het wielrennen. Ook 13 juni zal Bas even boven de hypes uitstijgen en een mijlpaal slaan.

Waar en wanneer?
Aanvang 19.30, Spinbaan 21c Doetinchem, entree gratis, aanmelden via wielercafedoetinchem@kpnmail.nl

Wim-Hugo en de Stelvio

De renners in de Giro gaan niet over de Gavia. Teveel sneeuw en lawinegevaar.
2 WTC Leden zijn, volgens mij, zich aan het afharden voor de komende winter. Van Hugo kan ik me dat voorstellen, hij gaat tijdens de Altermatieve 11-steden op de Weissensee de competitie aan met een andere Wim ( W.S.) De Wim, ( Wim te G.) waar hij nu mee op pad is, is het waarschijnlijk de mid-life crisis….die zich langzaam maar zeker aandient. Waar heeft de schrijver van dit berichtje het dan over…..

Eerlijk is eerlijk: GROTE  KLASSE, jullie hebben zeker een wit voetje hier en daar gehaald.
Op de Stelvio dus…..
KLIK HIER en verbaas je.