Categoriearchief: Algemeen

Great Wall Skating Marathon 2021

Schaatsen in China op de “Gele Rivier”

Onlangs een info morgen bijgewoond met enkele sportvrienden over een evenement wat zeker onze aandacht heeft en “ IJs en Weder dienende ” we op onze bucket lijst hebben gezet.
“The Great Wall Skating Challenge “. Georganiseerd door “Fit Avontuurlijke Sportreizen”

Niet in 2020 maar in 2021, tenminste als deze tocht dan door gaat bij voldoende deelname. Lees verder Great Wall Skating Marathon 2021

HeavensRide: Sportief eerbetoon voor fietsfanaten

HeavensRide: sportief eerbetoon voor fietsfanaten

VORDEN – Op de sterfdag van haar beste vriendin fietste Mariëlle Klein Brinke elk jaar een lange tocht, vaak met een groep vrienden. Dit ritueel groeide uit naar de HeavensRide, een symbolische fietstocht over 100, 200 of 400 kilometer waar iedereen aan mag deelnemen. Op vrijdag 28 juni werd tijdens de tweede editie koers gezet naar De Hemelpoort, een kunstwerk op de Waddendijk bij Uithuizermeeden.

Met de jaarlijkse fietstocht ter nagedachtenis aan haar hartsvriendin maakte Mariëlle Klein Brinke iets los bij de mensen uit haar omgeving. Ze merkte dat veel vrienden, bekenden en familie zochten naar een manier om het verlies van een dierbare te gedenken. Haar echtgenoot Ferdy Klein Brinke, vriend en ex-topsporter Arjan Mombarg en wielerliefhebber en huisarts Ben Albers sloegen de handen ineen en zo werd aan de keukentafel Stichting HeavensRide geboren.

Het doel is om mensen uit de wijde regio de kans te bieden om de HeavensRide te fietsen. De keuze uit verschillende afstanden, 100 km, 200 km en 400 km, maakt de tocht toegankelijk voor iedereen. Zeker ook omdat meefietsen in estafettevorm mogelijk is.

HEAVENSRIDE 26 JUNI 2020.
MISSCHIEN IETS VOOR DE KILOMETERVRETERS

Klik op onderstaand logo voor een link naar de website:

“Pijn in het Peloton”

Maarten Ducrot over pijn in het peloton

22 november 2019  ( overgenomen website wielercafé)

Op 22 november (om 20.00 uur) hebben we het over blessures van wielrenners. Het is hard maar ook leuk, want Maarten Ducrot kan putten uit persoonlijke ervaring en kan erg leuk vertellen. En fysiotherapeut bekijkt het meteen van de andere (medische) kant bekijkt. Ook te gast: de verzorger van Sunweb, de ploeg waar natuurlijk nogal wat is gebeurd.

Dit alles rondom het thema van het geweldige boek ‘De pijn in het peloton’ van Pieter Cramer en Frans Bevers. Daarin staan fraaie verhalen van bekende wielrenners over het ontstaan en herstel van hun blessure, keurig netjes gerangschikt per lichaamsonderdeel. Op die vrijdagavond, 22 november, zullen we de pijn beeldend in beeld brengen. Oud-wielrenner en etappewinnaar in de Tour Maarten Ducrot boeit zijn publiek met mooie verhalen en scherpe analyses. Zijn betrokkenheid bij de lijdende renner is groot, maar toch amusant. Dimitri Stefas is fysiotherapeut in Terborg en oud triatleet en put uit een brede ervaring met blessures en herstel. Mark te Brake begeleidt geregeld Team Sunweb tijdens rondes. Hij ziet hoe tegenwoordig renners voor, tijdens en na een wedstrijd ervoor staan.

De verhalen zullen niet stilvallen, om toch wat rust te creëren zal muzikante Desi Ducrot (dochter van …) het mooiste uit haar repertoire ten gehore brengen

De sprekers en artieste staan garant voor een afwisselend programma over pijn en plezier. Maar het is vooral amusant want we willen natuurlijk wel blijven fietsen.
Tickets bestellen: Ga naar de website Wielercafé of KLIK HIER

Terug in de tijd….

Bauke Mollema heeft zaterdag de 113e editie van de Ronde van Lombardije op zijn naam geschreven. De Groninger kwam na een solo van 19 kilometer als eerste over de finish in Como.
Bau wint vandaag en Lau neemt afscheid. Bijzondere dag voor deze beide kanjers.


De laatste overwinning dateert uit 1981 toen Hennie Kuiper won.
“De koers van de vallende bladeren”, zoals deze klassieker ook wel genoemd wordt.

Als je de beelden van de koers ziet, gaan de gedachten terug naar 2005 toen we de zgn “Klassiekerweek”hebben gefietst. Het begon met Milaan San Remo, 2 dagen later
“De Ronde van Lombardije, weer 2 dagen later “Kampioenschap van Zürich” en tot slot in die week “Rund um den Henninger Turm”.
Was een geweldige week met een stelletje fanatiekelingen, nog fris op het netvlies maar toch al weer een tijdje geleden.
Een mooi verslag van die klassiekerweek staat nog steeds op deze site. KLIK HIER
Eigenlijk is het jammer dat van zulke bijzondere evenementen er niet meer mooie verslagen worden geschreven. Toch wel waardevolle documenten blijkt nu ook weer.
BV een verslag van “Parijs Brest” dit jaar gefietst door Eric Knipscheer, een geweldige prestatie.
Ik gooi maar een balletje op> Wie weet??

 

 

Rome “Nabrander”

Rome “ Nabrander “

Kijkend naar het overzichtskaartje welke de fietsroute aangeeft vanuit Nederland naar Rome, dan lijkt het een heel eind. Maar ik heb dat niet zo ervaren. Je fietst gewoon iedere dag een bepaalde route van A naar B en de kunst is dan om onderweg vooral te genieten. Vooral niet kijken naar gemiddeldes, niet kijken naar hoever moet ik nog, gewoon een dag op de fiets, genieten van de omgeving, afstappen wanneer je daar zin in hebt, gesprekken aanknopen met  personen onderweg, van te voren je “inlezen” op datgene wat er allemaal te zien valt, dat maakt iedere dag bijzonder.
Natuurlijk zijn er momenten dat het effe wat tegenzit, maar ik kwam deze maar weinig tegen, ’t is maar hoe je je daarop instelt.
De overweldigende natuur, de bijzondere, soms emotionele gesprekken met wildvreemde mensen, de belangstelling onderweg, ook vanuit Nederland, de hulpvaardigheid welke ik overal in de diverse landen tegen kwam maakten het een onvergetelijke reis. Tegen iedereen die de kans krijgt om zoiets te doen zeg ik: “Niet twijfelen, gewoon DOEN”.

Ben overigens blij dat ik meteen van iedere dag een verslag heb kunnen maken, zou ik dat achteraf hebben willen doen dan was het één grote “ onoverzichtelijke hutspot” geworden van momenten. Ook de foto’s iedere dag in een aparte map. Had nl een heel klein notebookje meegenomen, waarop ik ook eventueel wat routes kon aanpassen in Basecamp.
Overnachtingen waren totaal geen probleem ook niet in Italië omdat augustus de vakantiemaand voor Italianen is. Natuurlijk kun je overnachten op een camping in een tentje, had ik ook wel bij me maar een goed bed ( soms was dat wel lachen) is toch wel lekker.
De Reitsma route is uitstekend weergegeven in GPS, koop er wel de drie boekjes bij waarin een schat aan informatie staat, heb daar heel veel aan gehad. Ben je in een bepaalde plaats neem de tijd om rond te kijken, maak de etappes daarom niet te lang. Pak je mobiel en Google effe voor achtergrond info. Waardevol. Niet snel zoveel mogelijk foto’s maken en verder nee, snuif de sfeer, praat met mensen, desnoods via google translate gesprekken.

Tot slot iedereen bedankt voor de super leuke reacties op wat voor manier dan ook geëtaleerd.
En dan natuurlijk de meeste dank richting Ria, mijn levenspartner, zonder haar “zegen” had ik dit nooit kunnen doen.
Wat de volgende uitdaging wordt, zou het nog niet weten, soms komt iets op je pad en heb je een nieuw doel en dat hoeft niet altijd iets sportiefs te zijn.
Hoop dat ik mensen heb kunnen enthousiasmeren om zoiets ooit ook eens op te pakken. Ben altijd bereid om ervaringen te delen.

Henry 29 aug. 13.00 uur

Rome etappe 21-22-23-24

Rome dag 24 Vasanello – Rome

Stap voor stap loop ik langs een huisje waar een fiets voor staat. Ergens tussen het stof op die fiets staat een naam “Santos”. De snelheid van de voeten is traag, het is alsof ze zeggen tegen de rest van lichaam, doe maar rustig aan, je hoeft je niet meer voor te bereiden op “Another Day on the Bike”. Santos staat fier overeind, alsof hij zeggen wil : “Kom op, terug naar Nederland”. Da’s goed, denk ik   in gedachten, maar een tijd scheiden onze wegen zich, jij gaat op transport met de firma Soetens richting Nederland, denk dat we elkaar over 2 weken terug zien. Zelf pak ik het wat milieu onvriendelijker aan en ga dinsdag de 27ste met het vliegtuig, alwaar ik thuis een groots welkom voor je organiseer, je hebt het verdiend. Een weldoende waterstraal met een vleugje shampoo zal je straks weer laten stralen, wachtend op een nieuwe trip, wie weet??

Toen ik deze morgen vertrok vanuit Vasanello, probeerde ik de hele reis terug te kijken. Aan de ene kant is het klaar, zulke mooie dingen gezien, gehoord, beleefd, waar wat precies gebeurde kan ik niet exact terug halen, vandaar dat ik blij ben dat ik iedere dag een verslag kon schrijven. ( uitzonderingen daar gelaten) Ook de foto’s die ik iedere dag heb gemaakt en per dag heb opgeslagen zullen straks mij doen beseffen dat het een mooi avontuur was.
Maar het is goed om as dinsdag weer thuis te zijn. Ben blij dat ik vrienden, familie en zeker Ria, mijn echtgenote weer terug zie.

Was vandaag rond 14.00 uur op de camping, vanwaar de fiets wordt opgehaald. Om er te komen moest ik over een zeer drukke weg, was het een autobaan, het leek er wel op. Achteraf schijnt er een andere weg te zijn, waar je de camping met de fiets kunt bereiken. Ging allemaal goed. Slaapplek gevonden voor 3 nachten.
Meteen doorgelopen naar de bar aan het zwembad , en daar mezelf getrakteerd. Stil voor me uit kijkend  en denkend aan mijn nieuwe kleindochter ( naam is nog niet bekend) welde er toch een traan op, ben daar gewoon eerlijk in en bij deze draag ik al de gefietste km’s op aan de kleine meid daar ergens in Zweden in een ziekenhuis. “Sii Forte”.

De route vandaag, best nog wel wat klimwerk over de inmiddels bekende lappendeken van asfalt. Alles went ?….dat niet.
Dit is het op één na laatste verslag. Straks als alles wat bezonken is deponeer ik nog een nabrander.

Enne eind september na een bezoek aan Zweden pakken we het schaatsen weer op, geloof dat de baan op 28 september weer open gaat.
Henry 24 augustus 18.30 uur

===========================================================================

Rome dag 23

Ook deze morgen weer in de watten gelegd door de dame des huizes, goed Italiaans ontbijt met uiteraard cappuccino. Op weg naar Vasanello, me voorgenomen om Amelia ( niet de dochter van…) en Orte te bezoeken.

Amelia heeft één van de oudste stadsmuren van Italië, enorme rotsblokken  die in de 4de tot 3de eeuw voor Chr. daar zijn neergelegd. Toen ik erbij stond vroeg ik me af hoe ze dat voor elkaar hebben gekregen. In het hoogste deel van de stad is zelfs een nog oudere muur te vinden, uiteraard deze ook gezocht en gevonden, hoewel het wel een schuiven met de fiets aan de hand was door de smalle straatjes, die heerlijk koel zijn.

Kwam ook de 3 heren uit ??? die ik eerder had ontmoet tegen toen ik terug van het bezoek aan  het oude stadsdeel wat fris had gedronken. Maakte hen attent op het mooie oude stadsdeel, “Dat doen we niet want dat kost alleen maar fietstijd”., was hun antwoord. Vraag me af waar ze dan mee bezig zijn, is toch geen prestatietocht waar alleen maar aan fietsen wordt gedacht. Italië is er om van te genieten van heel veel en zoals ik al eerder aangaf,  zeker ook van de gastvrijheid, de vriendelijkheid en de behulpzaamheid van de Italiaan. Natuurlijk geniet je ook “allerbastend “ op de fiets, maar plan zeker voldoende rustmomenten in om iets te bekijken, die kans krijg je waarschijnlijk nooit meer.

Volgende bezoek aan Orte, gesticht door de Etrusken en na gevechten met Romeinen overgenomen door de Romeinen.

Ondertussen zit ik in een B&B, genoemd “Mari”, kon het eerst niet vinden, gevraagd en meteen werden de hulptroepen ingeroepen, er werd gebeld en even later kwam Mari aangelopen en via zeer oude smalle steegjes ( dacht waar kom ik nu uit ) het zeer oude huisje gevonden.
Eerst de fiets opgeborgen..toen via wat stenen omhoog, een stuk of 10 katten vlogen alle kanten op en binnen, jazeker een prachtig onderkomen helemaal alleen voor mezelf.
Kreeg net nog een appje of alles OK was.

Dadelijk naar het centrum voor een hapje, hoop niet dat het alweer alleen maar Pizza is.

Morgen 7.00 uur vertrek, mocht in het dorp ontbijt nuttigen, dat had Mari voor mij geregeld.
GEWELDIG DIE ITALIANEN
===========================================================================

Rome dag 22

Deze ochtend op de locatie was er geen ontbijt, dus gisteren effe naar de Super en wat ingeslagen en dus deze morgen gedeponeerd.
Vanuit Umbertide op weg richting Assisi. Zacht glooiende heuvels met graan, zonnebloemen en bos.
Veel bouwgrond is reeds omgeploegd, moest toch effe denken aan die boer met zijn vondst op zijn akkerland bij het ploegen. Dacht: “Als ik iets zie schitteren, dan stap ik af “, helaas het enigste dat schitterde was de zon en het prachtige landschap.

Helaas geen Byzantijns zilverwerk


Dan ineens vanuit het niets zie je Assisi liggen, toch wel indrukwekkend de stad gebouwd met witte en rose natuursteen. Eerst even naar Santa Maria Degli Angeli. Ook een mooie stad met alweer een grote kerk.
( Waar haalden ze het geld vandaan, kom ik later bij Assisi op terug)

Asissi

Kijkend naar pelgrims, de vochtbalans hersteld.
De route laat in feite Assisi liggen, maar je zou wel een minkukel zijn als je niet even ( hoewel) omhoog fietst naar Assisi. Zeker de moeite waard om  rond te kijken.
Assis iwordt jaarlijks door ruim 5 miljoen mensen bezocht, sommigen als pelgrim zijnde, maar toch vooral veel toeristen.
De basiliek is een staaltje vroeg Gotisch bouwwerk. In feite zijn het 2 kerken boven elkaar.
Aangezien Franciscus iemand was die zeer sober leefde zijn er Franciscanen die het niet konden rijmen om zo’n imposant bouwwerk neer te zetten. Bovendien veroordeelden zij de financiering door middel van aflaathaandel. Kortom geef maar geld en je zonden worden kwijt gescholden. Tja, en alweer plaats ik dan kanttekeningen bij….

Maar het blijft indrukwekkend. Meer weten over Franciscus: KLIK HIER
Nog bijzondere ontmoetingen vandaag: ABSOLUUT….

Boven op de parkeerpaats kwam een Belgische dame naast me zitten met kind. Haar man zocht een parkeerplaats. Ze stonden op een camping in de buurt van Amatrice, hadden ze bewust voor gekozen.
Amatrice, een middeleeuws dorpje dat in 2016 geheel van de kaart werd geveegd door een aardbeving. Waarschijnlijk nog bij iedereen wel bekend.
Ze waren goed bekend met Fotograaf Marc Brester en Journalist Vivian de Gier.
Genoemde personen hadden een indrukwekkend verhaal geschreven over dit rampgebied een jaar na de aardbevingen. Uiteraard gevraagd naar een link en dat genoteerd op mijn I-Phone.
Goed gesprek en soms is het alsof je elkaar al jaren kent, zo makkelijk gaan gesprekken soms.
Zeker de moeite waard om dit verhaal te lezen: KLIK HIER

Onderweg toch met gedachten bij dit aardbevings gevoelige gebied, wat zou je doen als opeens de aarde begint te schudden, zijn  die diepe geulen in het asfalt een gevolg van?

Na nog een kleine glooiende 45 km  rond 15 uur in Bastardo aangekomen.  Weer veel gezien en gehoord. En weer ervaringen rijker.  Mooi om straks te delen met het thuisfront en wat later met de kleinkinderen.
Zoiets van: “Weet je wat Opa heeft gedaan, toen jij werd geboren?”

Henry 22 aug. 19.50 uur.

===========================================================================

Rome dag 21 Castiglion  Umbertide

Zoals gezegd, een bijzondere locatie met een zeer gastvrije dame, die mij deze morgen van alles aanbood, want ik moest goed eten “Buon Cibo “.
Nadat ik haar een foto van mijn pasgeboren kleinkind had laten zien, kwamen nogal wat fotoboeken op tafel, kreeg haast niet de kans om “Flink te Eten “. Ook de hele omgeving werd gepromoot en zij was toch wel een beetje boos dat deze omgeving een beetje vergeten is, terwijl er zo veel te zien is, bijna iedereen gaat naar Florence, Pizza, Siena enz, maar bv naar Cita di Castello, waar ook veel te zien is niet. Heb haar beloofd dat ik wel de Cita di Castello zou bezoeken.
Gewoon een hele lieve vrouw, die me gedag zei en achter me hoorde ik alles weer op slot gaan.

Al snel Kom ik op een stille bergweg. Het is wel weer klimmen met hellingen tot wel 11% Het is er doodstil en je komt haast niemand tegen, wat je wel duidelijk hoort is je eigen ademhaling. Maar het voordeel van omhoog is later ook weer omlaag en dan kom je in het dorpje Anghiari.  Een bezoek meer dan waard. Zoals zo veel dorpjes kent Anghiari ook 2 musea. Ook hier is gevochten in 1440, maar niet één soldaat kwam om het leven, ja één maar die was van zin paard gevallen.
Leonarda da Vinci heeft deze slag geschilderd en dat doek hangt in Florence.

Anghiari  Klik op foto voor meer info

De route is vanaf nu tot Umbertide vrij vlak. Helaas is het wegdek eer slecht, met diepe kuilen en gaten. Je krijgt niet de kans om rustig rond te kijken. Voordat dat allemaal in orde is zijn er al heel wat regeringen gevallen, de vraag is of dat met Europees geld gesteund moet worden, ook weer zo’n item voor de heren die er “verstand “van hebben.

Uiteraard een bezoek aan Cita Di Castello. Inderdaad de moeite waard en bijna geen toeristen waar een cappuccino en een Fanta samen nog € 3,50 kosten.

Ook hier weer diverse musea. Bijzonder is de Tesoro di Canoscio, Byzantijns zilverwerk gevonden door een boer die zijn akker aan het ploegen was.

Cita Di Castello Klik op foto voor info

Eindpunt vandaag Umbertide.  Rond 15 uur kon ik me douchen en hangt de kleding vol smart te wachten op een nieuwe dag.

Bij de wandeling door het dorp hoorde ik Nederlands en 3 heren ook op de vakantiefiets,  stonden rond 19 uur voor een hotel. Ze waren helemaal brak, waren ook op weg naar Rome. Zij fietsen een hele dag tot een uur of zes, dus meer kilometers per dag, daarna op zoek naar overnachting. Doe ik bewust niet, neem de tijd om onderweg dingen te bekijken, wil rond 15 uur de “ fiets rust “ gunnen en zelf kunnen nagenieten van de dag op een mooi plekje ergens met een cola oid.

Morgen richting Asissi, na Rome het belangrijkste pelgrimsoord.

Welterusten ,  Henry 20.33  21 augustus

 

Rome etappe 16 t/m 20

Rome dag 20: Florence Castiglion Fibocchi

Toch bijzonder om in het centrum  van Florence te overnachten en kijkende vanuit 3 hoog zie je langzaam de meeste toeristen verdwijnen en begint het avondleven, mooi om te zien hoe al flanerend deze en gene geniet van de verkoelende omgeving, want ik moet toegeven dat het overdag warm is. Het fietsen gaat verder prima in de warmte, maar als je in een stad komt stil te staan, dan breekt het zweet van alle kanten uit. De diverse watertappunten worden dan ook volop gebruikt.
Al snel na Florence als je de stedelijke drukte hebt gehad zie je in volle glorie het Toscaanse landschap. Na een pittig klimmetje naar Pogio alle Croce fiets je steeds meer in een bos. Na een relatief vlak stuk nog een klim naar Castelfranco. Je volgt nu de 7-bruggenweg, een weg aangelegd door de Etrusken ( klik hier voor info over de Etrusken) . Veel olijfbomen en wijngaarden.

Was allemaal goed te doen vandaag, wel bij een soort drogist wat magnesiumzakjes ingeslagen en me laten voorlichten hoeveel er van te gebruiken in een bidon.
Dan zoeken naar de overnachtingsplek, ergens in Castiglion Fibochi, Google Maps kon de locatie niet vinden, dus met Google Translate enkele Italianen opgezocht en de ene wist het nog beter dan de ander, wat ze onderling allemaal te vertellen hadden, ik weet het niet maar het was heel veel. Een wat oudere man wist precies waar het was, rechtdoor omhoog dat kleine steile weggetje…nou dan weet je het wel, volgens mij heb ik een emmer vocht achtergelaten en 2 emmers gedronken, maar we zijn  er.
Een heel oud huisje, met een smal, stenen trappetje omhoog, aangeklopt en wel een stuk of  4 sloten werden geopend. Een alleraardigst vrouwtje verwachtte me al. Kreeg een schat aan info, allemaal in het Italiaans en ik deed mijn best om het te begrijpen, “als je begrijpt wat ik bedoel”.

Daar( overnachtingsadres) ergens omhoog, beleef je Italiaanse gastvrijheid

Kamer, bad, warm water niet te lang, en de tafel was voor morgenvroeg al gedekt.
Eten in het dorp, dus weer dat smalle weggetje omlaag en na een biertje en alweer een Pizza, wat anders was er niet, had ik op de terugweg het gevoel dat ik kon vliegen. Fiets achter slot en grendel, wat neerkomt op een barricade van stokken en een geweldig hangslot, dat aangaf niet veel gebruikt te worden.
Maar goed we kunnen horizontaal en ook dit maakt het allemaal weer bijzonder.
Toch nog een  dingetje dat ik kwijt wil en dat is de enorme gastvrijheid en vriendelijkheid van de Italianen. Echt geweldig.
Enne iedereen bedankt voor de felicitaties die via mail, whatsapp ed binnen kwamen.
Welterusten Henry 20 aug. 19.40 uur

===========================================================================

Rome dag 19: Loiano – Florence

Kreeg gisterenavond te horen dat er deze morgen geen ontbijt zou zijn omdat “ de bar “ gesloten was. Kreeg een leuke korting en een advies waar ik eenvoudig wat kon nuttigen in het dorp. Aangezien ik dat vaker heb meegemaakt, altijd voldoende in de bagage voor wat te eten, dus gewoon op de kamer wat calorieën ingeslagen.
Vanuit Loiano, begint het gelijk te klimmen, daarna iets n aar beneden en hup omhoog naar de Passo della Raticosa. Bovenop wat cappuccino en heb me als fotograaf nuttig gemaakt door een fietser op leeftijd op de foto te zetten. Heerlijke vergezichten verder omhoog over de Appenijnen richting de Passo della Futa, goed te doen. Daar ook weer effe naar binnen, omdat ik wist dat de vader van de eigenaar in de jaren 60 een profwielrenner was en het café vol zou hangen met foto’s. Vittorio Poletti. Kijken naar de foto’s kwam een man naast me staan en wist me te vertellen dat hij  Vittorio was en de Giro en de Tour de France had gereden. Nu 83 jaar maar zag er nog kras uit.
Natuurlijk samen op de foto en heel even verteld wat ik aan het doen was. Mooie kerel.

Na deze pas een mooie afdaling, wel opletten geblazen door af en toe slecht wegdek.

Dacht dat het verder wel naar beneden zou gaan richting Florence, maar er volgde nog een hele lange klim, was echter niet steil wel warm en de verkoelende wind was vandaag “mijn vriend “.

Uiteindelijk midden in Florence op zo’n 100 meter van de Duomo, de kathedraal ontworpen door Brunelleschi een slaapplek gevonden. Gewoon binnen vragen of er misschien nog wat goedkoop te regelen valt. Ja dus.
Douchen en natuurlijk Florence in. Ik was er al 2x geweest met Ria dus heel veel herkenbaar, toch weer imponerend die gebouwen en die Duomo. Wat een overdadige weelde, heb er altijd wat bedenkingen bij.

Florence De Duomo

Staande koffie en staande een stuk pizza, scheelt aanzienlijk in de prijs, typisch Nederlands? Nee toch?
Nog een stukje geschiedenis. Florence is denk ik wel de drukst bezochte stad van de Toscane, geweldig rijk aan kunstschatten uit de Renaissance.
Florence werd in de 1ste eeuw na Chr gesticht door Julius Ceasar. In de 11-de eeuw kreeg het betekenis als handelscentrum.
De familie “De Medici “ was er later vanaf rond 14.30 de baas, nadat er nogal wat verdeeldheid was tussen diverse groepen, deze verdeeldheid kwam ook mede door de pest ten einde, bijna de helft van de bevolking stierf.
Vele kunstenaars vonden hun weg naar Florence, waaronder de bekende Michelangelo.

Er is zoveel te vertellen over Florence maar ik laat het hierbij.
De kersverse opa groet jullie vanuit Florence,

Henry 19 augustus 20.40 uur

===========================================================================

Rome dag 18: San Nicolo-Loiano

Laat ik het vandaag eens niet hebben over de route, maar over een emotionele rollercoaster waarin ik sinds gisteren verzeild ben geraakt.
Ok heel kort, gestart in de buurt van San Nicolo, waar het gisterenavond feest was.Ferragosta, waar ik het in eerdere verslagen over had. Heb op die “party” lekker gegeten en daarna slapen. Maar goed dat ik oordoppen in kon doen, het leek wel Huntenpop.
Ontbijt, super verzorgd door de baas en op weg, maar helaas de band vertoonde kuren dus tassen eraf en opnieuw monteren, helemaal lekker zit dat ding nog steeds niet.
Richting Bologna en dan door naar eindpunt Loiano, wat een klere klim zo aan het eind, 5 km met een gemiddelde van 8% en uitschieters van 15%, vond er geen “zak” aan.
Maar goed die rollercoaster:
2 jaar geleden toen we bij mijn hoogzwangere dochter waren kon de kleine Juno niet langer wachten om opa en oma te zien, te vroeg en toevallig dat wij daar waren, bijzonder.

Dit jaar begin oktober zouden wij opnieuw opa en oma worden. Dat duurt dus nog even, maaaaaar, Gisteren moest Daphne naar het ziekenhuis, weeën ed, dus je begrijpt dat ik tijdens het fietsen meer bij Daphne was dan bij de omgeving. Overigens is Ria deze dagen bij Daphne thuis….en ja hoor vandaag, te vroeg maar verder gezond kwam ons 2de kleinkind kennis maken met die grote wereld.
Opa in Italië, Ria in Zweden, komt goed uit voor een beetje hulp daar.
Maar we zijn er nog niet. Antonio, de partner van Daphne heeft met zijn ouders heel lang in Bologna gewoond. De ouders wonen er nog steeds, dus vandaag wetende dat de geboorte vandaag met een keizersnee aanstaande was, en ik dus in buurt van Bologna was, de ouders even opgezocht.
En hoe kan het, toeval??, ik geloof er sinds vandaag niet meer  in, nog geen 10 minuten daar aan de keukentafel een foto van ons 2de kleinkind, n et geboren te vroeg, maar alles goed.
Een opwellende traan bij beide opa’s en een lach van oor tot oor bij de moeder van Antonio, zijn beelden die ik nooit meer vergeet.
HOE IS DAT MOGELIJK…….en zo bijzonder. Momenten die gebeiteld staan in mijn herinneringen en die ik graag wil delen.
Vertelde het op de locatie waar ik vannacht slaap en de bediening daar stonden op een gegeven moment z’n allen om me heen en ik maar proberen te vertellen wat mijn emotionele rollercoaster was deze dagen. Snap het nog steeds niet….
Morgen naar Florence, een mooie stad, was er al 2x. Maar jullie mogen maar 1x raden wat er de komende dagen mooier is….

Henry 18 aug 21.00 uur. Welterusten allemaal

Rome dag 17: Merlana – Voghiera

Afgelopen nacht geslapen in wat je noemt “Pure Luxe “.  Zoals reeds gezegd in het vorige verslag, geweldige locatie.
De “Patron” deed met uitgeleide alsof we elkaar al jaren kennen, wat een gastvrijheid.
De route gaat vandaag weer door de Povlakte, een vruchtbaar gebied door de vele overstromingen van de Po. Het landschap doet Nederlands aan, maar in een dorp/stad ademt alles Italiaans.

Ferrara is ( alweer) een prachtige zeer fietsvriendelijke stad. Voetgangers en fietsers de enigste auto die je ziet is van de politie of van een of andere bezorgdienst.
Een mooi contrast levert de stad door de middeleeuwse kern met smalle straatjes en de brede straten meer ontworpen in de Renaissance.

De familie d ‘Este  hebben veel gedaan voor kunst en wetenschap. Vele kunstenaars kenden de weg naar Ferrara. Helaas verloor Ferrara in de 18de eeuw zijn politieke en culturele betekenis. Een soort spookstad werd het. Maar nu is het een bruisende stad, nog niet overbevolkt door toerisme en dat heeft zeker zijn charme.
Een bijzondere traditie is dat, behalve paardenrennen, op de laatste zondag in mei jongens en meisjes uit verschillende wijken tegen elkaar gaan lopen.

Een boeiende stad en zeker de moeite waard om te bezoeken, als men in de buurt is.

Ferrara: Klik op afbeelding voor meer info
In Ferrara voelde mijn band wat zacht aan, heb er maar wat Italiaanse lucht ingepompt. Maar op de eindplaats vandaag bleek er toch een lekje te zijn. Wel net zo prettig om in alle rust een andere binnenband erin te leggen.
Dadelijk ga ik proberen wat te eten, de eettenten in de buurt zijn gesloten ( ???) maar hiernaast schijnt een festival te zijn en daar kun je volgens de huisbaas wel wat eten. Ben benieuwd. Horen jullie morgen, slapen met een festival achter in de tuin, tja, maar heb oordopjes mee. Aan alles gedacht…..
GR  Henry 17 aug 19.00 uur

===========================================================================

Rome dag 16: Affi Montagnana

Vanuit Affi waren we al snel in Verona. Nu kun je Verona snel doorfitsen, maar ik had me voorgenomen om daar een uurtje te vertoeven.
Daar zijn nog veel sporen te zien van de Romeinen en van met Middeleeuwse geslacht der Scaligeri.
Natuurlijk de Arena van buiten bekeken, bekend vanwege zijn uitstekende akoestiek. De Arena behoort tot de best bewaarde arena’s uit de Romeinse tijd.

Verona: Arena

en nog naar het balkon van Julia gezocht, maar dat duurde allemaal wat te lang. Overigens komen ieder jaar nog duizenden briefjes aan Julia aan, deze worden in haar naam allemaal beantwoord. Is ook een film over gemaakt, grappig.

Ieder jaar met Valentijn worden de mooiste brieven beloond met de “Cara Giulietta”prijs.

Gezellige binnenstad met wegen van marmer. Natuurlijk ook even over de rivier de Adige met de Romeinse Ponte Pietra.

Dan fiets de Verona uit en het duurt dan niet lang of je denkt dat je in Nederland aan fietsen bent. Vlak landschap, veel landbouw, dijken en eigenlijk is daar niet zoveel over te vertellen.
Montagnana is wel even het vermelden waard, het centrum wordt nog geheel omsloten door middeleeuwse stadsmuren met veel torens. Het plein in het centrum was niet druk,  maar dat komt vanwege denk ik het tijdstip, midden op de dag en dan is er Siësta.

Montagnana

Aan gekomen op de overnachting locatie dacht ik  “WOW wow en nog eens wow.” B&B “Villamoreno” ergens buitenaf bij Merlara.
Moest wel een tijdje wachten op de beheerder maar dat was geen straf, leek wel een paleisje.
Omhoog naar de kamer moesten de schoen uit, speciale sloffen aan, want de houten trap spiegelde, je ogen deden zeer. Badkamer met bubbelbad, al met al zeer luxe.  En dat inclusief ontbijt, drinken en een zeer vriendelijke gastheer en gastvrouw. Ze spraken alleen Italiaans, maar met Google translate is er geen probleem.

B&B Prachtige locatie


Overigens heeft mijn fotocamera het begeven, waarschijnlijk de accu, dus wordt het verder met de IPhone gedaan. ‘t is niet anders.
Zo nu slapen goed geweest,

Henry 16 aug 20.50 uur

Rome etappe 11 t/m 15

Rome Dag 15  San Michelle Rivoli Veronese

15 augustus is het een nationale feestdag in Italië, was me daarvan niet bewust maar Daphne, mijn dochter, maakte me erop attent. Uiteraard ook even opgezocht wat dat precies betekent voor de Italianen. Ze noemen het:  Ferragosto. Klik maar op het woord dan weet iedereen vanaf nu wat deze feestdag in Italië betekent. Ook een mooi stukje geschiedenis hangt daaraan vast.
Over geschiedenis gesproken, waar je ook komt en wat je ook leest over steden, burchten enz. aan alles hangt een historisch verhaal. In lang vervlogen tijden was Italië een bakermat van heel veel. Persoonlijk vind ik het jammer dat het economisch niet al te best gaat met dit mooie land, waar dat aan ligt regering, opgelegde eisen of wat dan ook daarvoor is mijn kennis denk ik te gering.
Voor mij is het in ieder geval een feest om hier te fietsen.
Zoals vandaag: Het begint in Trento met bv het Piazza Duomo in het hart van Trento met zijn barokke Neptunusfontein, de huizen met fresco afbeeldingen en het Palazzo Pretoria.

Neptunus fontein in Trento

Ook nog even het stadje Rovereto bezocht met een wirwar van straatjes. Tijdens de 1ste WO is er rond Rovereto vreselijk gevochten tussen Oostenrijkers en Italianen. Vele duizenden soldaten sneuvelden. Op een heuvel buiten de stad is een klok gegoten uit het metaal van de kanonnen en iedere avond slaat deze klok 100 keer ter nagedachtenis.

Klok in Rovereto

Dat is ook Italië waar vele oorlogen hebben gewoed. “ L’Histoire se repete “ zei ene Rousseau ooit en zo zal het helaas wel altijd blijven…….zo jammer terwijl het leven zo mooi kan zijn.

Heb net in Affi een Pizza ( ja alweer ) gehad en op de achtergrond hoorde ik een nummer “The Circle of Life “, gaf toch even een kippenvel moment want daar zit ik dan met al zo veel mooie ervaringen op deze tocht, maar  ook in het verleden. Dan slingeren gedachten alle kanten op . Koesteren zeggen ze weleens.
Ontmoetingen vandaag uiteraard:  met een Nederlands Stel die van plaats naar plaats fietsen, bagage wordt bezorgd, een ouder stel die vorig jaar ook de Kattegatleden, net als ik,  in Zweden hebben gefietst, zij waren helemaal euforisch over de Zweedse bevolking, zo vriendelijk, zo behulpzaam, kan dat alleen maar onderschrijven. Een Duitse jongen die voor het eerst een langere tocht aan het fietsen was, uit Duitsland vertrokken en elke vezel in zijn houding straalde enthousiasme uit. Prachtig om dezelfde gevoelens te delen.

Morgen uiteraard een bezoek aan Verona,  daar trek ik toch wel wat extra tijd voor uit.
Groet aan iedereen die dit leest,

Henry 15 aug 20.20 uur
===========================================================================

Rome dag 14 Naturno San Michelle

Soms wordt je op de één of andere manier afgeleid, in dit geval natuurlijk op de fiets. Vandaag deed de natuur haar uiterste best om haar schoonheid te etaleren. Net na Naturno in de richting van Meran kolkt het water met geweld naar beneden, op de fiets idem dito op een prima maar smal fietspad. Je ogen kunnen maar één kant op kijken, het verstandigste is naar voren op de weg, maar het geweld van het water dwingt je ook om in mijn geval iedere keer naar rechts te kijken. Adembenemende natuur.

De plaats Meran heeft zich door zijn beschutte ligging ontwikkeld tot een prima kuuroord. Zeer sfeervolle stad.
De route vandaag loopt grotendeels via de Südtiroler Weinstrasse, op de heuvels wijnbouw, maar wat je vooral ziet: appel, heel veel appels.

Een zee van appels

Na Meran heft de Etsch nauwelijks nog verval en voordat de rivier “recht”getrokken was overstroomde het gebied veelvuldig.  Moeras bleef achter en de malariamug was een groot probleem.
Bolzana waren we al eens vaker geweest, met Ria maar ook een week met fietsvrienden, voorafgaande aan de Ötztaler Radmarathon. Sinds ik vrijwilliger ben bij Min40celsius, extra interesse voor deze plaats, omdat daar in een museum ene “Ötzi” bewaard wordt. Een 5300 jaar oude mummie, die werd gevonden in het ijs van de Ötztaler Alpen. Ben niet in het museum geweest, teveel gedoe.
Vanaf de Weinstrasse zie je dan opeens de Kaltener See liggen. Ook weer zo’n plaatje.

Het laatste stuk van deze etappe biedt een geweldig uitzicht op de rotswanden links en rechts. Een stukje “vakwerk” van een gletsjer.

Weer een dag, het was wel warm zo rond 14 uur, maar om 15 uur alweer de fiets aan de haak.

Net om de hoek een pizza gehaald, nog effe de was doen en dan alweer op één oor en in gedachten hoor ik Ria zeggen welterusten…Mis haar toch wel een beetje.

Henry 14 aug 20.05 uur
===========================================================================

Rome dag 13: Pfunds Naturno ( Ita)

Prima nachtrust, heel even in de letterlijke slag met een mug, gewonnen, en na ontbijt toch met een beetje kriebels begonnen aan de klim van de Reschenpas. Ik kan nu zeggen dat het een heerlijke, gelijkmatige  klim is. Zo’n 6 km á 7%. Aangekomen bij de Norbertshöhe , een tijdje gesproken met 2 kerngezonde Nederlandse dames die al zo’n 3 weken onderweg waren.
In Nauders even opletten, want daar moet je linksaf, rechtdoor verboden voor fietsers en dan sta je ineens in Italië.

Overigens vanmorgen vertrokken uit Oostenrijk, effe door Zwitserland en dan dus Italië. Je volgt in feite de Claudia Augusta. Een geweldige route langs de Reschensee en Haidersee. Nog even gezocht naar de verdronken toren van Graun, dan had ik beter aan de andere zijde van het meer kunnen fietsen. Het dorp Graun verdween onder water na de aanleg van het stuwmeer. Bevolking werd nauwelijks schadeloos gesteld in 1950, dus die ene overgebleven toren vertegenwoordigt nogal wat leed.
Veel wandelaars en E-Bikers, dus opletten. Zelfs op het fietspad is een waarschuwingssignaal dat je te hard de afdaling in gaat, bijzonder.
Op een gegeven moment kom je via een stadsmuur en poort terecht in Glurns, zeer gezellig en de tijd genomen om rond te kijken.

Glurns


Het uitzicht op het Ortlermassief met de besneeuwde hellingen maakt deze etappe meer dan de moeite waard.
Zo’n 25 km voor Naturno ( eindpunt vandaag ) zo’n half uur met een Nederlands gezin uit Denekamp gesproken. Naast hun deeltijdbaan hebben ze een soort hostel. Op hun bucketlijst stond ook nog een keer een tocht naar Rome en al snel wissel je ervaringen uit. Gezellig, leuk stel.
Heb hen nog gewezen op deze site en bij deze: “Als je dit leest schrijf eens wat in ons gastenboek”.
Heel veel Romaanse en zelfs Karolingische dorpskerkjes zijn nog in oude staat te bewonderen. De arme bevolking had de centen niet omde aan te passen aan de bestaande mode.
Het  Vinschgau is het droogste dal in de Oostalpen,  vandaar al lang geleden de aanleg van de zgn “Waale “, kilometerslangse irrigatiekanalen.

 

Bijzonder is het contrast bij de Vinschgauer Sonnenberg, aan de ene kant een dorre helling aan de andere zijde een groen geheel.
Tot slot Laas, hier wordt marmer van hoge kwaliteit gewonnen. Oa gebruikt voor de militaire begraafplaats Margraten.
Hoewel in Italië wordt hier nog volop Duits gesproken, dit deel behoorde vroeger toe aan Oostenrijk. Maar na het verdrag van Saint-Germain na de 1ste W.O. werd dit deel aan Italië toegevoegd. Ook zo’n donkere bladzijde in de wereldgeschiedenis.
OK. We zijn weer bijgepraat, op naar meer
Henry 13 Aug 20.30 uur

===========================================================================

Rome Etappe 12: Telfs Pfunds

Deze nacht werd ik verrast door een geweldig vuurwerk: “Donner und Blitz”, verlichtten mijn kamer. Mooi spektakel geregeld door moedertje natuur. Rond 08.15 op de fiets en dat de natuur weer flink had toegeslagen, ( misschien is ze wel boos omdat wij er zo slordig mee omspringen ) bleek ook nu weer onderweg.
De route voerde langs de onstuimige Inn, een eldorado voor rafters, iets wat we tijdens de survival periode vaak met de survivalgroep Gendringen hebben gedaan.
Vanaf Imst volg je in feite de Claudia Fietsroute, deze loopt door tot in Verone.

Imst schijnt een mooie plaats te zijn, ik heb deze rechts laten liggen, want vandaag was zo’n dag dat ik eigenlijk niet zoveel zin had. Had er op een gegeven moment de balen van dat op en af langs de Imst, akelige steile stukken van 18%, met een racefiets cq mountain bike prima te doen, maar ik heb een paar tassen voor en achter aan mijn fiets bungelen. Maar zoals altijd aan alles komt een eind zo ook aan deze etappe.

En zo volgden er nog een aantal

Imst is zo’n beetje de bakermat van SOS kinderdorpen. Ene Herman Gmeiner was begaan met het leed van oorlogswezen en dakloze kinderen. In 1949 richtte hij “SOS Kinderdorf “ op en 2 jaar later werd dat geopend in Imst. Inmiddels is SOS Kinderdorpen uitgegroeid tot een internationale organisatie die in  130 landen, zo’n 500 kinderdorpen kent.

Klik op foto voor meer info SOS Kinderdorpen

Bij de plaatselijke bakker in Landeck nog een tijdje aan tafel gezeten bij een stel racefietsers uit Duitsland, één van hen had een Huerzeler shirt aan en dan gaat het gesprek al snel richting Mallorca.

Helaas het laatste uur weer voldoende vocht van boven en het rommelde in de verte. Met onweer in de bergen ben ik niet zo blij, dus tandje erbij om uiteindelijk in Pfunds onderdak te  vinden.
Morgen over de Reschenpas, ben benieuwd.
Henry 12 aug 18.10 uur
===========================================================================

Rome etappe 11 Schlehdorf Tellfs

Na de regen van gisteren liet de zon zich in het Oosten in volle glorie zien. Het zou een prachtige dag worden, met een  zweterig einde.
Tot aan Garmisch Partenkirchen  een rustig fietspad, zondag dus weinig verkeer, wel in de dorpjes waar het kerkbezoek volgens mij aanzienlijk meer is dan bij ons, getooid in klederdracht een bezoek aan de kerk, waarna, denk ik, genoten wordt van de zondagsrust. In Garmisch natuurlijk even op zoek naar de bekende schans, helaas lag er geen sneeuw anders had ik een “sprongetje gewaagd “, klere wat een hoogte.

Springschans

Na Garmisch een klim van 3 km, 5%. Daarna genieten van Wettersteingebirge en het Karwendelgebirge.
Mittenwald , colastop, mooie plek, met prachtig beschilderde huizen. Ook bekend van vioolbouwers.

Hierna de 2de klim, 2km-7-8%. Onderweg passeer je de Oostenrijkse grens., door het licht stijgende Leutaschdal, en nog 1x omhoog (dacht ik ) 1,5 km – 4-9%.
dan is het afdalen naar Telfs, heerlijk, helaas een auto voor mij en gezien de tegenliggers maar niet inhalen.
Het klaar staande biertje doemde in de verte al op….maar een lang ( 2,5 km ) verhaal kort te maken, hoewel het wel lang duurde en het voorwiel door de steilte omhoog kwam en ik dus maar net op tijd de voeten aan de grond kon zetten werd dat biertje n soort Fatamorgana.
Een echtpaar zwaaide me toe en vroeg of ik een E-bike had, Nein, kon ik er met moeite uitbrengen, “Aber Jetzt” en de man in kwestie duwde me vooruit, gelukkig geen camera beelden, anders hadden ze zeker dat extra biertje me door de neus geboord. Achter me hoorde ik de man rochelende, hoestende geluiden maken, toch iets teveel enthousiasme aan de dag gelegd.
Eindelijk boven en al die moeite loonde zich dubbel en dwars, wat een locatie, wat een vriendelijkheid en wat voor kamer. Vergelijkbaar met de super-de-luxe kamers, Gasthof Weissensee.
In één teug werd de vermoeidheid weggespoeld en ik kon de nieuwsgierigheid van een aantal al wat oudere dames, al snel bevredigen.
Tijdens het eten werd een Nederlands echtpaar met 2 kinderen door de Oostenrijkse ANWB bij de locatie gebracht. Pech met de auto en morgen horen ze of deze gemaakt kon worden, vakantie zat er gelukkig al op, maar altijd vervelend. Blijkt maar weer dat een goede verzekering met pechhulp ed een must is.
Verder nog nieuws, eigenlijk niet en alweer bomvol met nieuwe indrukken dadelijk slapen.
Henry 11 aug. 19.50 uur