Weissensee/Alternatieve en nog wat

Weissensee Dinsdag/woensdag

Na het ophalen van de startbewijzen, begint meestal het grote gebriggel  voor “The day before”.
Kleding, schaatsen, startnummer, transponder, schoenen, helm, handschoenen voor sommigen routine voor een enkeling de eerste keer.
Iedere keer bij het ontbijt, rondom half 6, merk ik dat het wegslikken van de broodjes altijd wat meer moeite kost, misschien bij anderen ook, niet naar gevraagd.
Buiten was het frisjes en na het onderdoen van de schaatsen op weg naar start bij min 18 graden.
Een lang lint stelt zich dan op richting start en om 7 uur wordt de bevolking rondom de Weissensee waarschijnlijk wakker door een enorme knal, en vertrekt de meute en een lang lint van lichtjes geeft een sprookjesachtig plaatje.
We werden gewaarschuwd voor de eerste 2 kilometer, de baan daar was slecht, vooral niet bij de randen rijden, daar nogal wat her en der bevroren sneeuwranden.
Ria en ik rijden de laatste jaren altijd samen en zoals mijn zoon opmerkte: “ Mooi dat jullie dat samen kunnen beleven”, kan ik van harte onderschrijven.
De eerste ronde gaat voor ons gewoon heel rustig, het is maar heel even, zo’n 15 minuten, donker.
Het ijs is hard en glijdt fantastisch, helaas kom je niet echt lekker in een slag omdat het constant laveren is tussen de scheuren. ’s Avonds hoorden we dat anderen dat ook lastig vonden. Maar het is natuurijs en ook dit jaar werd weer bewaarheid dat het schaatsen ieder jaar anders is op de Weissensee.

We hebben ook enkele nieuwkomers op de Weissensee, Tom, Eugene, zij hadden zich ingeschreven voor de prestatietocht en ook de bekende troubadour Ben Lukassen schaatste die dag mee. Ongetwijfeld heeft hij inspiratie gevonden voor wat nieuwe muziek.
Stralende zon en geen wind maakte het vertoeven op de Weissensee prima. Onze nestor Wim uiteraard bij de voorsten.

Na 100 km vond Ria het genoeg, was weer mooi samen. Zelf nog zo’n 50 km verder, heb de 200 niet verder afgemaakt, helaas teveel last van de zwabberpoot, veroorzaakt door een gescheurde achillespees een aantal jaren geleden. Jammer, maar ’t is niet anders.
Lang verhaal kort, weer velen hebben de 200 gehaald, de nieuwelingen hun eerste 100 op de Weissensee, een felicitatie waard. Im Gasthof Weissensee werden ze toegesproken door René en werd onder applaus de medaille omgehangen.

We moeten zeker onze supporters langs de zijlijn niet vergeten, de familie Fisser: Karin, Inge en hun moeder Tine. Chantal, echtgenote van Eric was met haar zus en beiden ook enkele rondjes op de schaats. Waarschijnlijk komen zij ook wel weer terug.  Moeder en oma Tine heeft met volle teugen genoten en gisterenavond zei ze: “Ik kom volgend jaar weer terug”. De Weissensee sfeer is mede te danken aan de support van de honderden supporters. Dus bij deze…bedankt.

Vandaag een mooie wedstrijd bij de mannen, mooie strijd met Vreugdenhil bij de mannen en Van der Stelt bij de dames als winnaar.
De 4de alternatieve is verplaatst naar donderdag, morgen dus. Dan gaat René weer van start. Start om 7 uur. De anderen staan dan weer aan de zijlijn met een hoofdrol voor Wim die de catering voor René op zich neemt.
René, succes.

Dan nog een persoonlijke noot, het was de bedoeling dat het voor ons de laatste keer Weissensee zou zijn, maar het bloed kruipt toch waar het niet kan gaan….dus  Never Say Never Again”.
Wej holt contact….groetjes de Krupoppers.