Nat, koud, bagger en materiaal

Nat, koud, bagger en materiaal

Donderdag 31 januari nog super weer.

Terwijl gisteren de marathonrijders over een geweldige ijsvloer hun 200 km konden voltooien, waren de omstandigheden vandaag totaal anders.
Temperaturen de gehele nacht boven nul, deden vermoeden dat de ijsvloer wel zacht zou zijn. Gelukkig was dat in het begin, tot een uur of negen, niet het geval.

Kort voor de start
De kopgroep met uiteraard René in de gelederen konden de eerste 60 km dan ook  rond 2 uur voltooien.
Langzaam maar zeker begon het te regenen, de ijsvloer werd zachter en zachter, werkijs.
De diverse scheuren kon men haast niet meer zien, valpartijen, kletsnatte rijders, niet zeuren doorgaan. Karakter, doorzettingsvermogen, emotie al zo vaak gezien op en rond de Weissensee maar vandaag toch wel met een extra dimensie.
Ondertussen was de kopgroep met René uitgedund tot ongeveer 6 man. Goede samenwerking, bij een valpartij werd gewacht, super.
Marcel schaatste met zijn dochters en de grote glimlach op zijn gezicht vertelde ons dat deze beleving samen heel speciaal was.                                               Marcel met zijn dochters

Terwijl de regen onophoudelijk naar beneden kwam werd het op en rondom de Weissensee leger en leger. Koude rillerige schaatsers en supporters verdwenen richting de warme douche.
Met nog zo’n 3 rondes te gaan zagen we dat René op de derde plek, in zijn eentje,  met de laatste kilometers bezig was. Maar iets vertelde ons dat het niet helemaal meer zo soepel liep, wat was er aan de hand, vroegen we ons af.
De schaatsen en de benen deden niet meer wat we van René normaal gewend zijn.
Vele valpartijen, opstaan en doorgaan en langs de zijlijn voelden we de pijn van wat eigenlijk een beetje een martelgang aan het worden was.
Uiteindelijk toch als vierde over de streep en meteen naar de warme douche. Gelukkig geen noemenswaardige blessures aan de tocht over gehouden. Respect en grote klasse.
      Rene als vierde binnen na 200 km
Terug in het hotel een foto van onze huisfotograaf Charles ( weer geweldige foto’s gemaakt gedurende deze week)  maar deze foto loste het raadsel op waarom de laatste rondes zo moeizaam verliepen.
De constructie op het ijzer had het begeven, iets wat toch eigenlijk niet mag gebeuren en hopelijk gaat men deze constructie aanzienlijk verbeteren aangezien dit euvel al vaker is geconstateerd, werk aan en in de winkel van de constructeur.
  Scheef, krom, uitgelubberd
Dat maakte de prestatie van René  er alleen maar meer indrukwekkender op.
Al 30 jaar lang aanwezig op de Weissensee, in zijn kielzog vonden velen de weg naar de Weissensee, met de nodige humor maar ook met een geweldige drive, een voorbeeld.

Morgen waarschijnlijk geen sportieve activiteiten, misschien wat langlaufen, wandelen, verjaardag vieren van onze schaatsende dame, Ria, ( er mag gefeliciteerd worden) nog even naar de tent voor wat huldigingen en zaterdag weer naar huis, tja wat het volgend jaar wordt laten we nog even in het midden. In ieder geval heeft de KrupOpgroep weer wat om over na te denken, om na te genieten en straks het schaatsseizoen af te sluiten.
In ieder geval iedereen bedankt voor de gezellige sportieve uurtjes op en rondom het ijs.

De Krupoppers