Grijs….

Grijs…

In een grijs decor deze morgen, 6 januari 2019, op weg naar de 30ste editie van de survival in Beltrum.
Zoals ieder jaar gaan dan de gedachten uit naar al die wedstrijden destijds die we daar gelopen hebben. Een mooie, weliswaar zware run, maar toch altijd weer de mooiste.
Er heerste destijds nog een gezonde competitie tussen een aantal runs, waaronder die in Gendringen, het kon en moest eigenlijk steeds zwaarder. We zien ons nog sjouwen met stammen van boven de 40 kg, hindernissen werden hoog gebouwd en runs van over de 30 km waren geen uitzondering. Verantwoord… daar werd toen niet zo moeilijk over gedaan.
De survivalsport groeide, de SBN werd opgericht en de sport werd steeds professioneler. Begonnen met een deelnemersaantal van ruim 100, nu met meer dan 1000 mannen, vrouwen en jeugd.
Ook in Beltrum een grijze lucht en nog steeds vocht van boven.
Beltrum, een dorp geheel vandaag in het teken van de survivalsport. Wat een entourage en wat een gezelligheid en ook gespannen kopjes.

Zeker vandaag: het Open NK Lange Survivalrun, voorheen het TSC.
Ook wat meer grijze kopjes aanwezig, wie kent ze niet: Jan Maarse, Stef Beunk, Eddy te Woerd.
Ene Marcel Scholten mag hierbij niet ontbreken, want hij doet voor de 30ste keer mee aan deze run, grote klasse.
De grijze lucht met een miezelregen is geen belemmering voor de toeschouwers, van heinde en verre bevolken ze Beltrum. Hoe het weer ook is, de run in Beltrum gaat altijd door: “De Strijd tegen de Elementen” zoals hun het noemen.

Om 9.15 gaat de eerste groep van start en volgend op de fiets kriebelt het van alle kanten, niet alleen omdat mijn zoon meedoet, maar gewoon omdat de survivalsport diep in mijn genen is verankerd.

Het parcours in Beltrum is geweldig, de organisatie slaagt er ieder jaar in om honderden vrijwilligers op te trommelen die gezamenlijk een aandeel hebben in de bouw van de hindernissen, waarbij ze proberen gebruik te maken van datgene wat de natuur hen biedt. Sporten in en met de natuur met respect voor de natuur. En zeker niet vergeten al die vrijwilligers die de hindernissen bemannen en de deelnemers van begin tot eind aanmoedigen.

Gestaag volgen de deelnemers elkaar, er worden gaten geslagen en een lang zwart lint volgt het parcours. Zwart omdat de deelnemers van de Lange run in een zwart shirt lopen.
De waterige kou deert de deelnemers niet, de toeschouwers langs de lijn hebben daar, denk ik, meer last van. Langzaam duiken de contouren van Beltrum weer op, er wachten nog enkele pittige hindernissen en sommige deelnemers kijken toch wat wezenloos voor zich uit, gefocust op het einde en dan de ontlading als ze de bekende bel mogen luiden.

Wat dan meteen opvalt als de deelnemers binnen zijn is de spontaniteit, de waardering het respect naar elkaar toe: ZO moet sport zijn…prachtig.

Op het moment dat ik dit schrijf is iedereen wel binnen, sommigen gaan op weg naar huis, anderen blijven hangen in Beltrum waar het nog lang onrustig en vooral gezellig zal blijven in de tent.

Beltrum: HET WAS WEER GEWELDIG, BEDANKT. Zonder de andere organisaties te kort te doen…en misschien ontlok ik wel reacties: “Het blijft toch de mooiste”.

Op naar het volgende evenement,  20 januari Westerbork en 2/3 februari Gendringen.

KLIK HIER voor de wedstrijdkalender
KLIK HIER voor link Survival Beltrum
KLIK HIER voor link Survivalrun Bond